חָרוּץcha.RutzH2743
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Charus
ang. „Haruz"
rzeczownik · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2743 — hebrajskie słowo חָרוּץ (cha.Rutz), nazwa własna o znaczeniu „Charus" (ang. Haruz). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (2 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów2 Księga Królewska
2Krl 21:19חָר֖וּץ
Amon miał dwadzieścia dwa lata, kiedy zaczął królować, i królował dwa lata w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Meszullemet i była córką Charusa z Jotba.
glosa: Charus
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).