זִיעַve.Zi.a'H2127
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Zia
spójnikrzeczownik · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2127 — hebrajskie słowo זִיעַ (ve.Zi.a'), nazwa własna o znaczeniu „Zia". W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 5:13וְזִ֥יעַ
A ich braćmi według domów swoich ojców byli: Mikael, Meszullam, Szeba, Joraj, Jakan, Zija i Eber – siedmiu.
glosa: i Zia
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).