הָרָאve.ha.Ra'H2024
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Chara
ang. „Hara"
spójnikrzeczownik · nazwa miejsca
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2024 — hebrajskie słowo הָרָא (ve.ha.Ra'), nazwa własna o znaczeniu „Chara" (ang. Hara). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 5:26וְהָרָא֙
Wtedy Bóg Izraela pobudził ducha Pula, króla Asyrii, i ducha Tiglat-Pilesera, króla Asyrii, i uprowadził Rubenitów i Gadytów oraz połowę pokolenia Manassesa i zaprowadził ich do Chalach, do Chabor, do Hara i do rzeki Gozan; są tam aż do dziś.
glosa: i Chara
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).