דִּבְלַ֫יִםdiv.La.yimH1691
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Diblaim
rzeczownik · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1691 — hebrajskie słowo דִּבְלַ֫יִם (div.La.yim), nazwa własna o znaczeniu „Diblaim". W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Ozeasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Ozeasza
Oz 1:3דִּבְלָ֑יִם
Poszedł więc i wziął sobie za żonę Gomerę, córkę Diblaima, a ona poczęła i urodziła mu syna.
glosa: Diblaim
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).