גַּרְמִיha.gar.MiH1636
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Garmita
ang. „Garmite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1636 — hebrajskie słowo גַּרְמִי (ha.gar.Mi), nazwa własna o znaczeniu „Garmita" (ang. Garmite). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 4:19הַגַּרְמִ֑י
Synowie jego żony Hodijji, siostry Nahama, ojca Keili: Garmity i Esztemoa, Maakatyta.
glosa: [ten] Garmita
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).