גַּףbe.ga.PoH1610
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
pojedynczy|wysokość
ang. „single|height"
przyimekrzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
4 wystąpień3 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1610 — hebrajskie słowo גַּף (be.ga.Po), rzeczownik o znaczeniu „pojedynczy|wysokość" (ang. single|height). W Biblii występuje 4 razy w 3 wersetach, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Wyjścia (3×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Wyjścia
Księga Przysłów
Prz 9:3גַּ֝פֵּ֗י
Rozesłała swoje służące, woła na szczytach najwyższych miejsc miasta:
glosa: [te] wzniesienia (dopełniacz)
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).