גִּבְעָתִיha.giv.'a.TiH1395
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Gibea
ang. „Gibeah"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1395 — hebrajskie słowo גִּבְעָתִי (ha.giv.'a.Ti), nazwa własna o znaczeniu „Gibea" (ang. Gibeah). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 12:3הַגִּבְעָתִ֔י
Naczelnikiem był Achiezer, potem Joasz, synowie Szemajasza Gibeatczyka, Jezjel i Pelet, synowie Azmaweta, Beraka i Jehu Anatotczyk;
glosa: Gibeatyta
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).