בְּעֵרָהha.be.'e.RahH1200
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
ogień
ang. „fire"
partykułarzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1200 — hebrajskie słowo בְּעֵרָה (ha.be.'e.Rah), rzeczownik o znaczeniu „ogień" (ang. fire). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Wyjścia). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Wyjścia
Wj 22:6הַבְּעֵרָֽה׃ ס
Jeśli wybuchnie ogień, a trafi na ciernie i spali stóg lub zboże na pniu, lub samo pole, ten, co wzniecił ogień, musi wypłacić odszkodowanie.
glosa: ten ogień
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).