בִּנְעָאbin.'A'H1150
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Binea
rzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1150 — hebrajskie słowo בִּנְעָא (bin.'A'), nazwa własna o znaczeniu „Binea". W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówDane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).