בַּלְעִיha.bal.'IH1108
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Belaita
ang. „Belaite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1108 — hebrajskie słowo בַּלְעִי (ha.bal.'I), nazwa własna o znaczeniu „Belaita" (ang. Belaite). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Liczb). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Liczb
Lb 26:38הַבַּלְעִ֔י
A synowie Beniamina według swych rodzin to: Bela, od którego pochodzi rodzina Belaitów, Aszbel, od którego rodzina Aszbelitów, Achiram, od którego rodzina Achiramitów;
glosa: Belaici
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).