אֳלִיאָ֫תָה'e.li.'A.tahH448
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Eliata
ang. „Eliathah"
rzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H448 — hebrajskie słowo אֳלִיאָ֫תָה ('e.li.'A.tah), nazwa własna o znaczeniu „Eliata" (ang. Eliathah). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 25:4אֱלִיאָ֤תָה
Z Hemana – synowie Hemana: Bukkiasz, Mattaniasz, Uzziel, Szebuel, Jerimot, Chananiasz, Chanani, Eliata, Giddalti, Romamtiezer, Joszbekasza, Malloti, Hotir i Machaziot.
glosa: Eliata
1Krn 25:27לֶֽאֱלִיָּ֔תָה
Dwudziesty – na Eliatę, na jego synów i braci, razem dwunastu.
glosa: do Eliaty
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).