łąka

ang. „meadow"

przyimek · określonarzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny

3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H260 — hebrajskie słowo אָחוּ (ba.'A.chu), rzeczownik o znaczeniu „łąka" (ang. meadow). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

3 wersetów

Księga Rodzaju

Rdz 41:2בָּאָֽחוּ׃

A oto z rzeki wychodziło siedem pięknych i tłustych krów, które się pasły na łące.

glosa: wśród trzcin

Rdz 41:18בָּאָֽחוּ׃

A z rzeki wychodziło siedem tłustych i pięknych krów i pasły się na łące.

glosa: wśród trzcin

Księga Hioba

Hi 8:11אָ֥חוּ

Czy sitowie urośnie bez wilgoci? Czy trzcina urośnie bez wody?

glosa: trzcina

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

łąka

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy