Greckie słowo Dikaiosyne (δικαιοσύνη, transliteracja: dikaiosunē, numer Stronga: G1343) to rzeczownik, który w tekście Nowego Testamentu występuje dokładnie 94 razy. W polskim przekładzie oddawane jest ono najczęściej jako sprawiedliwość. Analiza tego słowa z oryginału pozwala nam głębiej zrozumieć, czym jest prawdziwa sprawiedliwość w oczach Boga, którego imię to Jahwe (PAN), oraz jaką rolę odgrywa ona w życiu każdego wierzącego.
Znaczenie i zakres słowa
W języku greckim dikaiosyne pełni rolę rzeczownika określającego stan prawości, postępowania zgodnego z Bożą normą oraz moralnej czystości. W naszej konkordancji i interlinii podstawową glosą słownikową przypisaną do tego pojęcia jest sprawiedliwość (94×). Przekład interliniowy oddaje to słowo w polskich sformułowaniach w kilku konkretnych formach: najczęściej pojawia się ono po prostu jako sprawiedliwość (70×) oraz w dopełniaczu jako sprawiedliwości (18×). Dodatkowo w tekstach biblijnych odnajdziemy formy dla sprawiedliwości (3×), sprawiedliwości? (1×) oraz od sprawiedliwości (1×).
Gdy czytamy Pismo Święte, warto pamiętać, że biblijne pojęcie sprawiedliwości różni się od współczesnego, czysto prawnego rozumienia tego terminu. Słowo to odnosi się do pełnej harmonii z wolą Boga, która manifestuje się zarówno w wewnętrznym stanie człowieka, jak i w jego zewnętrznym, codziennym działaniu.
Dikaiosyne w Piśmie
W słynnym Kazaniu na Górze Mesjasz, Jeszua (Jezus), wskazuje na pragnienie sprawiedliwości jako na kluczową cechę obywateli Królestwa Niebios:
„Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, ponieważ oni będą nasyceni.” — Mt 5,6 (UBG)
W tym samym nauczaniu Chrystus ustanawia jasny priorytet dla wszystkich swoich uczniów, nakazując szukać w pierwszej kolejności Bożej sprawiedliwości:
„Ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane.” — Mt 6,33 (UBG)
W Ewangelii Łukasza odnajdujemy pieśń Zachariasza, która podkreśla, że celem ratunku wypracowanego przez Boga jest służenie Mu bez lęku w prawości i sprawiedliwości:
„W świętości i sprawiedliwości przed nim po wszystkie dni naszego życia.” — Łk 1,75 (UBG)
Gdy Jeszua zapowiada przyjście Ducha Świętego, wskazuje na Jego kluczową rolę w uświadamianiu ludziom Bożej miary sprawiedliwości:
„A gdy on przyjdzie, będzie przekonywał świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie.” — J 16,8 (UBG)
W Dziejach Apostolskich apostoł Piotr, nauczając w domu Korneliusza, podkreśla uniwersalny charakter Bożej akceptacji dla tych, którzy wykonują sprawiedliwość:
„Ale w każdym narodzie miły jest mu ten, kto się go boi i czyni to, co sprawiedliwe.” — Dz 10,35 (UBG)
Apostoł Paweł w Liście do Rzymian wskazuje, że Ewangelia jest objawieniem Bożej sprawiedliwości działającej na fundamencie wiary:
„W niej bowiem objawia się sprawiedliwość Boga z wiary w wiarę, jak jest napisane: Sprawiedliwy będzie żył z wiary.” — Rz 1,17 (UBG)
W Drugim Liście do Koryntian Paweł ukazuje niezwykłą zamianę, dzięki której wierzący stają się sprawiedliwością w Chrystusie:
„On bowiem tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.” — 2Kor 5,21 (UBG)
Jednocześnie w Liście do Galatów apostoł stanowczo ostrzega przed szukaniem sprawiedliwości w własnych wysiłkach poza łaską:
„Nie odrzucam łaski Boga. Jeśli bowiem przez prawo jest sprawiedliwość, to Chrystus umarł na próżno.” — Ga 2,21 (UBG)
Głębia znaczenia
Pojęcie dikaiosyne w pismach Nowego Przymierza jest bezpośrednio zakorzenione w starotestamentowej, hebrajskiej koncepcji sprawiedliwości (cedaka). Z cytowanych wersetów jasno wynika, że usprawiedliwienie człowieka jest darem łaski przyjmowanym przez wiarę (Rz 1,17; Ga 2,21). Jednak Biblia nigdy nie rozdziela wiary od jej owoców. Mamy szukać najpierw królestwa Boga i JEGO sprawiedliwości (Mt 6,33), pamiętając, że to sam Jahwe ustala niezmienne wzorce prawości.
Apostoł Jan w swoich pismach mocno przestrzega przed zwiedzeniem i fałszywym rozumieniem pobożności: „kto czyni sprawiedliwość, jest sprawiedliwy”. Sprawiedliwość przypisana wierzącemu przez ofiarę Jeszui staje się fundamentem, na którym wyrasta praktyczne posłuszeństwo. Osoba usprawiedliwiona nie trwa w grzechu, lecz dąży do pełnienia woli Boga każdego dnia (Dz 10,35; Łk 1,75).
Co to znaczy dla nas
Dla wierzącego, który stawia Pismo ponad tradycję kościelną, studium słowa dikaiosyne niesie bardzo konkretne, praktyczne wnioski. Prawdziwa sprawiedliwość nie jest jedynie teoretycznym pojęciem teologicznym ani ludzką zasługą, ale sposobem życia wyznaczonym przez Boże prawo.
Przyjmując dar usprawiedliwienia w Mesjaszu Jeszui, jesteśmy wezwani do przestrzegania przykazań Stwórcy, w tym do zachowywania Sabatu oraz biblijnych świąt, które Jahwe ustanowił jako wieczne ustawy. Praktykowanie dikaiosyne to codzienne wybieranie Bożych norm w świecie, który je odrzuca. Naszą żywą nadzieją nie są ludzkie obrzędy, ale zmartwychwstanie i obiecane Królestwo Boże, w którym sprawiedliwość będzie zamieszkiwać na wieki.
Powiązane
- Wszystkie 94 wystąpień słowa dikaiosyne — konkordancja G1343
- Biblia interlinearna — czytaj oryginał słowo po słowie
- Słowo z oryginału: zoe (ζωή)
- Słowo z oryginału: elpis (ἐλπίς)
- Słowo z oryginału: kardia (καρδία)
- Słownik pojęć biblijnych
Zobacz też: Jahwe · Mesjasz (Maszijach) · Jeszua (Jezus) · Celem (צֶלֶם) — obraz Boży i posąg bożka to jedno słowo · Apostoł (szaliach) · Ewangelia (besora)
