Słowo Salach (סָלַח, translit. selach) to hebrajski czasownik oznaczający „przebaczyć”, który w tekście Biblii występuje dokładnie 46 razy (numer Stronga H5545). Niesie ono ze sobą niezwykły ciężar teologiczny, ponieważ w Piśmie Świętym odnosi się do szczególnego aktu łaski, którego jedynym Dawcą jest sam Stwórca, Jahwe (PAN).
Znaczenie i zakres słowa
W naszej konkordancji i interlinii słowo salach występuje jako czasownik, którego podstawową glosą słownikową jest „przebaczyć” (46×). W polskim przekładzie najczęstszymi formami tego słowa są określenia: „będzie przebaczone” (13×), „przebaczysz” (12×), „przebaczy” (3×), „przebaczyć” (3×) oraz „przebacz” (2×).
Choć w języku polskim słowo „przebaczyć” stosujemy powszechnie zarówno w relacjach międzyludzkich, jak i w odniesieniu do Boga, hebrajski termin salach kryje w sobie ścisłą specyfikę. Polskie tłumaczenie nie zawsze oddaje w pełni faktu, że ten konkretny słownikowy termin w Biblii dotyczy wyłącznie Bożego odpuszczenia grzechów. Bóg przebacza winę temu, kto zwraca się do Niego z opamiętaniem, usuwając ciężar przestępstwa i przywracając możliwość czystej relacji w ramach Przymierza.
Salach w Piśmie
Przyjrzyjmy się temu, jak słowo salach pojawia się w tekście natchnionym, analizując kolejno wersety z Pisma Świętego.
W Księdze Wyjścia Mojżesz wstawia się za ludem na górze Synaj, prosząc Stwórcę o łaskę i odpuszczenie winy po grzechu złotego cielca (Wj 34,9).
„I powiedział: Jeśli znalazłem teraz łaskę w twoich oczach, Panie, niech Pan idzie, proszę, pośród nas, bo ten lud jest twardego karku. Wybacz nasze nieprawości i nasz grzech, a weź nas za dziedzictwo.” — Wj 34,9 (UBG)
W Prawie Bożym z Księgi Kapłańskiej widzimy, że przebaczenie jest ściśle powiązane z ofiarą i opamiętaniem. Gdy człowiek przestrzega Prawa i sklada przewidzianą ofiarę za swój grzech, otrzymuje obietnicę, że kapłan dokona za niego przebłagania i winna sytuacja zostanie rozwiązana — „będzie przebaczone” (Kpł 19,22).
„Wówczas kapłan dokona przed Panem przebłagania za niego przez barana za przewinienie za jego grzech, którego się dopuścił. I będzie mu odpuszczony jego grzech, który popełnił.” — Kpł 19,22 (UBG)
Na pustyni, gdy lud znowu zgrzeszył z powodu buntu po powrocie zwiadowców, Mojżesz ponownie apeluje do wielkiego miłosierdzia Boga, prosząc, aby Jahwe przebaczył nieprawość swojego ludu (Lb 14,19).
„Przebacz, proszę, nieprawość twego ludu według wielkości twego miłosierdzia, tak jak przebaczałeś temu ludowi od Egiptu aż dotąd.” — Lb 14,19 (UBG)
Z drugiej strony Księga Powtórzonego Prawa ostrzega przed uporczywym trwaniem w buncie i odrzuceniem Prawa Bożego. Dla człowieka, który gardzi przymierzem i samowolnie trwa w grzechu, Jahwe nie zechce zastosować aktu salach (Pwt 29,20).
„Pan nie zechce mu przebaczyć, lecz zapali się gniew Pana i jego zazdrość przeciwko temu człowiekowi, spadną na niego wszystkie przekleństwa, które są zapisane w tej księdze, i Pan wymaże jego imię spod nieba.” — Pwt 29,20 (UBG)
W czasie poświęcenia Świątyni w Jerozolimie król Salomon modli się o to, aby Jahwe wysłuchiwał wołania swojego ludu z nieba i przebaczał, gdy tylko zgrzeszą i zwrócą się ku Niemu (1Krl 8,30).
„Wysłuchaj prośby swego sługi i swego ludu Izraela, gdy będą się modlić w tym miejscu. Wysłuchaj z miejsca swojego zamieszkania – z nieba, a gdy wysłuchasz, przebacz.” — 1Krl 8,30 (UBG)
Samo potwierdzenie tej modlitwy Salomon otrzymuje w bezpośredniej odpowiedzi od Boga. Jahwe zapewnia, że gdy Jego lud ukorzy się, porzuci złe drogi i będzie szukać Jego oblicza, On wysłucha z nieba i odpuści ich grzech (2Krn 7,14).
„I jeśli mój lud, który jest nazywany moim imieniem, ukorzy się, będzie modlić się i szukać mojego oblicza, i odwróci się od swoich złych dróg, wtedy wysłucham go z nieba, przebaczę mu grzech i uzdrowię jego ziemię.” — 2Krn 7,14 (UBG)
W Psalmach widzimy zachwyt nad naturą Stwórcy, który jest jedynym, co przebacza wszystkie nieprawości człowieka i leczy jego choroby (Ps 103,3).
„On przebacza wszystkie twoje nieprawości, on uzdrawia wszystkie twoje choroby;” — Ps 103,3 (UBG)
Prorok Izajasz wzywa bezbożnego do porzucenia swojej drogi i powrotu do Stwórcy, obiecując, że Jahwe jest obfity w przebaczaniu i ułaskawieniu (Iz 55,7).
„Niech bezbożny opuści swoją drogę, a człowiek nieprawy swoje myśli i niech wróci do Pana, a on się zlituje; niech wróci do naszego Boga, gdyż jest on hojny w przebaczeniu.” — Iz 55,7 (UBG)
Głębia znaczenia
Kluczowy kąt teologiczny związany ze słowem salach leży w jego podmiocie. W całej Biblii hebrajskiej podmiotem czasownika salach jest WYŁĄCZNIE Bóg. Żaden człowiek w Starym Testamencie nie odpuszcza grzechów drugiemu człowiekowi przy użyciu tego słowa. Ludzie mogą darować sobie urazy czy odpuścić winy na poziomie międzyludzkim, ale absolutne, suwerenne salach należy jedynie do Jahwe.
Ta prawda rzuca niesamowite światło na wydarzenia spisane w Ewangeliach. Gdy Jeszua (Jezus) przebaczał ludziom ich grzechy, wzbudzało to ogromne oburzenie pośród znawców Prawa, którzy pytali: „Kimże On jest, że grzechy odpuszcza?”. Dzisiejszy czytelnik rozumiejący hebrajskie tło słowa salach dostrzega jednoznacznie: działanie Jeszui było bezpośrednim wyznaniem Jego boskości. Odpuszczając grzechy z mocą i autorytetem należącym wyłącznie do Boga, Jeszua ukazał swoje jedyne w swoim rodzaju posłannictwo i boską naturę.
Co to znaczy dla nas
Dla nas, wierzących opierających swoje życie na Słowie Bożym, przestrzegających Bożych przykazań, Sabatu i świętych dni wyznaczonych przez Stwórcę, studium słowa salach daje niewzruszoną pewność Bożego miłosierdzia. Bóg nie zmienia swoich standardów — Jego Prawo nadal obowiązuje, a grzech pozostaje złamaniem Przymierza. Jednak gdy szczerze pokutujemy i wracamy do prawdy Pisma (Sola Scriptura), Bóg okazuje nam pełne, Boże przebaczenie.
Nasza nadzieja nie opiera się na ludzkich tradycjach, ułudach czy kościelnych zasługach, lecz na Bożych obietnicach i zmartwychwstaniu. Dzięki dziełu, którego dokonał Jeszua (Jezus), możemy z ufnością przystępować do Stwórcy, wiedząc, że Jahwe jest Bogiem przebaczającym i wiernym swojemu Słowu.
Powiązane
- Wszystkie 46 wystąpień słowa salach — konkordancja H5545
- Biblia interlinearna — czytaj oryginał słowo po słowie
- Słowo z oryginału: miszpat (מִשְׁפָּט)
- Słowo z oryginału: tikwa (תִּקְוָה)
- Słowo z oryginału: simcha (שִׂמְחָה)
- Słownik pojęć biblijnych
Zobacz też: Jahwe · Jeszua (Jezus) · Księga Powtórzonego Prawa · Salomon · Izajasz · Mojżesz — znaczenie imienia
