moc

ang. „might"

spójnikrzeczownik · l.poj. · r. wspólny · st. określonypartykuła

2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H8632 — hebrajskie słowo תְּקֹף (ve.ta.ke.Pa'), rzeczownik o znaczeniu „moc" (ang. might). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Daniela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

2 wersetów

Księga Daniela

Dn 2:37וְתָקְפָּ֥א

Ty, królu, jesteś królem królów, bo tobie Bóg nieba dał królestwo, moc, potęgę i sławę.

glosa: i siłę

Dn 4:30בִּתְקַ֥ף

Król zaczął mówić: Czy to nie jest ten wielki Babilon, który ja, w sile swej potęgi, zbudowałem jako siedzibę królestwa i dla chwały swojego majestatu?

glosa: mocą

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

moc

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy