תׇּפְתֶּהta.fe.TehH8613
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
miejsce spalenia
ang. „burning-place"
rzeczownik · l.poj. · r. wspólny · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H8613 — hebrajskie słowo תׇּפְתֶּה (ta.fe.Teh), nazwa własna o znaczeniu „miejsce spalenia" (ang. burning-place). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Izajasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Izajasza
Iz 30:33תָּפְתֶּ֔ה
Od dawna bowiem przygotowane jest piekło, także dla samego króla jest przygotowane; uczynił je głębokim i szerokim, jego stos to ogień i wiele drew. Tchnienie Pana, jak strumień siarki, rozpala je.
glosa: miejsce spalenia
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).