שֵׁתָרshe.TarH8369
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Szetar
ang. „Shethar"
rzeczownik · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H8369 — hebrajskie słowo שֵׁתָר (she.Tar), nazwa własna o znaczeniu „Szetar" (ang. Shethar). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Estery). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Estery
Est 1:14שֵׁתָר֙
A jego najbliższymi byli: Karszena, Szetar, Admata, Tarszisz, Meres, Marsena i Memukan, siedmiu książąt perskich i medyjskich, którzy oglądali oblicze króla i zajmowali pierwsze miejsce w królestwie);
glosa: Szetar
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).