שֹׁמרֹנִיha.Sho.me.ro.NimH8118
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Samarytanin
ang. „Samaritan"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.mn. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H8118 — hebrajskie słowo שֹׁמרֹנִי (ha.Sho.me.ro.Nim), nazwa własna o znaczeniu „Samarytanin" (ang. Samaritan). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (2 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów2 Księga Królewska
2Krl 17:29הַשֹּׁ֣מְרֹנִ֔ים
Jednakże każdy naród czynił sobie własnych bogów i stawiał ich w domach wyżyn, które Samarytanie pobudowali, każdy naród w swoich miastach, w których mieszkał.
glosa: Samarytanie
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).