רֵעִיve.re.'IH7472
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Rei
spójnikrzeczownik · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H7472 — hebrajskie słowo רֵעִי (ve.re.'I), nazwa własna o znaczeniu „Rei". W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Królewska
1Krl 1:8וְרֵעִ֔י
Lecz kapłan Sadok, Benajasz, syn Jehojady, prorok Natan, Szimei, Rei oraz dzielni wojownicy Dawida nie sprzyjali Adoniaszowi.
glosa: i Rei
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).