צְרוּעָהtze.ru.'AhH6871
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Cerua
ang. „Zeruah"
rzeczownik · r.ż.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6871 — hebrajskie słowo צְרוּעָה (tze.ru.'Ah), nazwa własna o znaczeniu „Cerua" (ang. Zeruah). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Królewska
1Krl 11:26צְרוּעָה֙
Jeroboam, syn Nebata Efratejczyka z Seredy i sługa Salomona, którego matka miała na imię Serua i była wdową, również podniósł rękę przeciw królowi.
glosa: [była] Cerua
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).