pieczony

ang. „roasted"

rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)

3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H6748 — hebrajskie słowo צָלִי (tze.li-), rzeczownik o znaczeniu „pieczony" (ang. roasted). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Wyjścia (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

3 wersetów

Księga Wyjścia

Wj 12:8צְלִי־

I będą jeść tej nocy mięso pieczone przy ogniu i przaśny chleb; będą je jeść z gorzkimi ziołami.

glosa: pieczone

Wj 12:9צְלִי־

Nie jedzcie z niego nic surowego ani ugotowanego w wodzie, lecz tylko upieczone przy ogniu, z jego głową, nogami i wnętrznościami.

glosa: pieczone

Księga Izajasza

Iz 44:16צָלִ֖י

Część tego spala w ogniu, przy drugiej części je mięso – przyrządza pieczeń i syci się. Także grzeje się i mówi: Ach, jak mi ciepło, widziałem ogień.

glosa: pieczone mięso

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

pieczony

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy