סַרsarH5620
przymiotnikHebrajski · Stary Testament
uparty
ang. „stubborn"
przymiotnik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
3 wystąpień3 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5620 — hebrajskie słowo סַר (sar), przymiotnik o znaczeniu „uparty" (ang. stubborn). W Biblii występuje 3 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetów1 Księga Królewska
1Krl 20:43סַ֣ר
Król Izraela odszedł więc do swego domu smutny i rozgniewany i przybył do Samarii.
glosa: ponury
1Krl 21:4סַ֣ר
Achab przyszedł więc do swego domu smutny i zagniewany z powodu słów, które Nabot Jizreelita wypowiedział do niego: Nie dam ci dziedzictwa swoich ojców. I położył się na swoim łożu, odwrócił swoją twarz i nie jadł chleba.
glosa: ponury
1Krl 21:5סָרָ֔ה
Wtedy przyszła do niego Jezabel, jego żona, i zapytała go: Czemu twój duch jest tak smutny, że nie chcesz jeść chleba?
glosa: ponury
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).