סְפַרְוִיve.has.far.VimH5616
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Sefarwaim
ang. „Sepharvaim"
spójnikpartykułarzeczownik · gentilicum · l.mn. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5616 — hebrajskie słowo סְפַרְוִי (ve.has.far.Vim), nazwa własna o znaczeniu „Sefarwaim" (ang. Sepharvaim). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (2 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów2 Księga Królewska
2Krl 17:31וְהַסְפַרְוִ֗ים
Awwici zrobili Nibchaza i Tartaka, a Sefarwaici palili swoje dzieci w ogniu dla Adrameleka i Anameleka, bogów Sefarwaim.
glosa: i Sefarwaici
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).