נַ֫עַרha.Na.'arH5289
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
nowonarodzony
ang. „newborn"
partykułarzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5289 — hebrajskie słowo נַ֫עַר (ha.Na.'ar), rzeczownik o znaczeniu „nowonarodzony" (ang. newborn). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Zachariasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Zachariasza
Za 11:16הַנַּ֣עַר
Oto bowiem wzbudzę pasterza w tej ziemi, który nie będzie troszczył się o zaginione, nie będzie szukał jagniątek, nie będzie leczyć okaleczonych i tego, co stoi, nie będzie karmił. Ale będzie jeść mięso tucznych, a ich kopyta oberwie.
glosa: młodzieniec
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).