מִרְמָהmir.MahH4821
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Mirma
ang. „Mirmah"
rzeczownik · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4821 — hebrajskie słowo מִרְמָה (mir.Mah), nazwa własna o znaczeniu „Mirma" (ang. Mirmah). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).