מֵרָבme.RavH4764
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Merab
rzeczownik · r.ż.
3 wystąpień3 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4764 — hebrajskie słowo מֵרָב (me.Rav), nazwa własna o znaczeniu „Merab". W Biblii występuje 3 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Samuela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetów1 Księga Samuela
1Sm 14:49מֵרַ֔ב
Synami Saula byli: Jonatan, Jiszwi i Malkiszua. Imiona jego dwóch córek: imię pierworodnej – Merab, a młodszej – Mikal;
glosa: [była] Merab
1Sm 18:17מֵרַב֙
I Saul powiedział do Dawida: Oto moja najstarsza córka Merab. Dam ci ją za żonę, tylko bądź dla mnie dzielnym mężem i prowadź wojny Pana. Saul bowiem mówił sobie tak: Niech moja ręka go nie dosięgnie, ale niech go dosięgnie ręka Filistynów.
glosa: Merab
1Sm 18:19מֵרַ֥ב
Gdy jednak przyszedł czas oddania Dawidowi córki Saula, Merab, oddano ją za żonę Adrielowi z Mecholi.
glosa: Merab
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).