כִּלְיוֹןve.khil.yOnH3630
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Kilion
ang. „Chilion"
spójnikrzeczownik · r.m.
3 wystąpień3 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3630 — hebrajskie słowo כִּלְיוֹן (ve.khil.yOn), nazwa własna o znaczeniu „Kilion" (ang. Chilion). W Biblii występuje 3 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Rut). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Rut
Rt 1:2וְכִלְיוֹן֙
Ten człowiek miał na imię Elimelech, jego żona – Noemi, a jego dwaj synowie – Machlon i Kilion. Byli oni Efratejczykami z Betlejem judzkiego. Przybyli do ziemi Moabu i tam zamieszkali.
glosa: i Kilion
Rt 1:5וְכִלְי֑וֹן
Potem obaj, Machlon i Kilion, również umarli; i tak kobieta ta pozostała sama bez swoich dwóch synów i bez męża.
glosa: i Kilion
Rt 4:9לְכִלְי֖וֹן
Potem Boaz przemówił do starszych i całego ludu: Dziś jesteście świadkami, że nabyłem z ręki Noemi wszystko, co należało do Elimelecha, oraz wszystko, co należało do Kiliona i Machlona.
glosa: [należało] do Kiliona
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).