יְקוֹדye.KodH3350
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
płonący
ang. „burning"
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3350 — hebrajskie słowo יְקוֹד (ye.Kod), rzeczownik o znaczeniu „płonący" (ang. burning). W Biblii występuje 2 razy w 1 wersetach, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Izajasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Izajasza
Dlatego Pan, Pan zastępów, ześle wycieńczenie na jego opasłych, a pod jego chwałą rozpali ogień, jakby płonący ogień.
glosa: spalenie · jak [to] spalenie
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).