זֵתַרze.TarH2242
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Zetar
ang. „Zethar"
rzeczownik · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2242 — hebrajskie słowo זֵתַר (ze.Tar), nazwa własna o znaczeniu „Zetar" (ang. Zethar). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Estery). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Estery
Est 1:10זֵתַ֣ר
A dnia siódmego, gdy serce króla rozweseliło się winem, rozkazał on Mechumanie, Bizzecie, Charbonie, Bigcie, Abagcie, Zetarowi i Karkasowi, siedmiu eunuchom, którzy służyli przy królu Aswerusie;
glosa: Zetar
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).