זָרַרvay.zo.RerH2237
czasownikHebrajski · Stary Testament
kichać
ang. „to sneeze"
spójnik · następczy (waw consec.)czasownik · Piel · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.poj. · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2237 — hebrajskie słowo זָרַר (vay.zo.Rer), czasownik o znaczeniu „kichać" (ang. to sneeze). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (2 Księga Królewska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów2 Księga Królewska
2Krl 4:35וַיְזוֹרֵ֤ר
Potem wyszedł od niego, przechadzał się po domu tam i z powrotem, po czym wstąpił do pokoju i położył się na nim. Wtedy chłopiec kichnął siedem razy i otworzył oczy.
glosa: i kichnął
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).