הֲרִיסוּתha.ri.su.TeikhH2035
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
ruiny
ang. „ruins"
rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus)sufiks · 2. os. · l.poj. · r.ż.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H2035 — hebrajskie słowo הֲרִיסוּת (ha.ri.su.Teikh), rzeczownik o znaczeniu „ruiny" (ang. ruins). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Izajasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Izajasza
Iz 49:19הֲרִֽסֻתֵ֑יךְ
Bo twoje ruiny, twoje opustoszałe miejsca i zniszczona ziemia będą zbyt ciasne dla mieszkańców, oddalą się ci, którzy cię pożerali.
glosa: zniszczenie twoje
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).