בָּרַכְאֵלba.rakh.'ElH1292
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Barachel
rzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1292 — hebrajskie słowo בָּרַכְאֵל (ba.rakh.'El), nazwa własna o znaczeniu „Barachel". W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Hioba). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Hioba
Hi 32:2בַּרַכְאֵ֣ל
Wtedy zapłonął gniewem Elihu, syn Barakeela, Buzyta, z rodu Ram; rozgniewał się na Hioba, gdyż usprawiedliwiał siebie bardziej niż Boga.
glosa: Barakel
Hi 32:6בַּֽרַכְאֵ֥ל
I Elihu, syn Barakeela, Buzyta, odpowiedział: Ja jestem młody, a wy jesteście starzy, dlatego bałem się i nie śmiałem wyjawić wam swego zdania.
glosa: Barakel
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).