בַחוּןve.chi.navH971
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
wieża
ang. „tower"
rzeczownik · l.mn. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H971 — hebrajskie słowo בַחוּן (ve.chi.nav), rzeczownik o znaczeniu „wieża" (ang. tower). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Izajasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetówKsięga Izajasza
Iz 23:13בַחוּנָ֗יו
Oto ziemia Chaldejczyków – ten lud nie był ludem. Asyryjczyk założył ją dla mieszkańców pustyni. Wznieśli jej wieże, pobudowali jej pałace, ale on obrócił ją w gruzy.
glosa: wieże oblężnicze jego
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).