אֶזֶלha.'A.zelH237
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Ezel
partykułarzeczownik · nazwa miejsca
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H237 — hebrajskie słowo אֶזֶל (ha.'A.zel), nazwa własna o znaczeniu „Ezel". W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Samuela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Samuela
1Sm 20:19הָאָֽזֶל׃
Po trzech dniach w ukryciu udasz się szybko na miejsce, gdzie ukrywałeś się, gdy omawialiśmy sprawę, i zatrzymasz się przy kamieniu Ezel.
glosa: [Ezel]
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).