mocować się

ang. „to wrestle"

spójnik · następczy (waw consec.)czasownik · Nifal · imperf. następczy (wayyiqtol) · 3. os. · l.poj. · r.m.

2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H79 — hebrajskie słowo אָבַק (vai.ye.'a.Vek), czasownik o znaczeniu „mocować się" (ang. to wrestle). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Rodzaju). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

2 wersetów

Księga Rodzaju

Rdz 32:24וַיֵּאָבֵ֥ק

Jakub zaś został sam. I walczył z nim pewien mężczyzna aż do wzejścia zorzy.

glosa: i mocował się

Rdz 32:25בְּהֵֽאָבְק֖וֹ

A widząc, że nie może go pokonać, dotknął go w staw biodrowy i wytrącił biodro Jakubowi ze stawu, gdy się z nim mocował.

glosa: gdy mocował się on

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

mocować się

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy