Słowo Anastasis (ἀνάστασις, translit. anastasis) to grecki rzeczownik o numerze Stronga G0386, który w tekście Pisma Świętego Nowego Przymierza występuje dokładnie 42 razy. Oznacza ono dosłowne podniesienie się, powstanie ze stanu śmierci do życia lub stanięcie na nogi. W kontekście Pisma Świętego niesie ze sobą kluczową prawdę o Bożej obietnicy dotyczącej przyszłości każdego wierzącego i całkowitego zwycięstwa nad śmiercią.
Znaczenie i zakres słowa
Słowo anastasis w naszym indeksie słownikowym opisywane jest po prostu jako „zmartwychwstanie” (42×). Dokładna analiza tekstu pokazuje, że nasz przekład w interlinii oddaje ten rzeczownik najczęściej jako „zmartwychwstanie” (40×), a także w formach „wstając” (1×) oraz „o zmartwychwstaniu” (1×).
Choć polskie słowo „zmartwychwstanie” kojarzy się nam jednoznacznie ze wzbudzeniem ze śmierci, to greckie anastasis zawiera w sobie dynamiczny element fizycznego powstania, stanięcia w górę lub wyprostowania się ze stanu powalenia. Nie jest to jedynie abstrakcyjne pojęcie teologiczne, lecz realne wydarzenie, w którym to, co leżało bezradne i martwe, zostaje przez moc, którą posiada Jahwe (PAN), podniesione do nowego, pełnego życia.
Anastasis w Piśmie
Spójrzmy, jak słowo anastasis funkcjonuje w tekście natchnionym. W Ewangelii Mateusza widzimy konfrontację Jeszua (Jezusa) z ugrupowaniem saduceuszy, którzy odrzucali realność podniesienia ze śmierci:
„Tego dnia przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go:” — Mt 22,23 (UBG)
Również Ewangelista Marek podkreśla, że spór o anastasis stanowił kluczowy punkt podziału religijnego w ówczesnym Izraelu:
„Potem przyszli do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go:” — Mk 12,18 (UBG)
W Ewangelii Łukasza prorok Symeon używa tego słowa podczas wypowiadania proroczych słów nad Dziecięciem, wskazując na podniesienie wielu w Izraelu:
„I błogosławił im Symeon, i powiedział do Marii, jego matki: Oto ten położony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, przeciwko któremu będą mówić;” — Łk 2,34 (UBG)
Najgłębsze objawienie przynosi Ewangelia Jana, gdzie sam Mesjasz Jeszua utożsamia się z tą Bożą mocą:
„I powiedział do niej Jezus: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, będzie żył.” — J 11,25 (UBG)
W Dziejach Apostolskich apostoł Paweł składa świadectwo swojej wiary, wskazując, że ta nadzieja jest fundamentem Pisma:
„Mając nadzieję w Bogu, że będzie zmartwychwstanie, którego i oni oczekują, zarówno sprawiedliwych, jak i niesprawiedliwych.” — Dz 24,15 (UBG)
W Liście do Rzymian Paweł ukazuje, że właśnie przez powstanie z martwych Jeszua został objawiony z mocą jako Syn Boży:
„A pokazał z mocą, że jest Synem Bożym, według Ducha świętości, przez zmartwychwstanie;” — Rz 1,4 (UBG)
W 1 Liście do Koryntian apostoł wyjaśnia uniwersalny porządek Bożego planu w odniesieniu do całej ludzkości:
„Skoro bowiem śmierć przyszła przez człowieka, przez człowieka przyszło też zmartwychwstanie umarłych.” — 1Kor 15,21 (UBG)
Na koniec Księga Objawienia ukazuje wspaniały tryumf i obietnicę przeznaczoną dla wiernych i posłusznych Bogu:
„Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat.” — Ap 20,6 (UBG)
Głębia znaczenia
Głębia teologiczna słowa anastasis dotyka samego serca ewangelicznego orędzia. Wbrew pogańskim koncepcjom przesiąkniętym filozofią o nieśmiertelnej duszy, która po śmierci ciała rzekomo żyje dalej w świecie duchowym, Pismo Święte wskazuje na anastasis — fizyczne powstanie z martwych — jako na jedyną i prawdziwą nadzieję wierzącego. Człowiek bez zmartwychwstania pozostaje w stanie śmierci, a jego nadzieja ległaby w gruzach. Jak pisał apostoł Paweł: „jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremna jest wasza wiara”.
To właśnie anastasis stanowi fundament biblijnej nadziei. Jahwe stworzył człowieka jako jedność i Jego celem jest przywrócenie nam pełnego, cielesnego życia w odnowionym stworzeniu. Zmartwychwstanie Jeszua było przełomowym momentem w historii zbawienia — dowodem na to, że Bóg ma moc pokonać śmierć i wzbudzić tych, którzy są Jego. Bez obietnicy anastasis wiara w obietnice Boże byłaby pozbawiona biblijnej treści.
Co to znaczy dla nas
Prawidłowe zrozumienie słowa anastasis ma fundamentalne znaczenie dla naszego codziennego chodzenia z Bogiem. Daje nam ono pewność, że nasza praca, trudy i posłuszeństwo Prawu Bożemu w tym ciele nie są daremne. Nie oczekujemy bliżej nieokreślonego, bezcielesnego bytowania, lecz realnego podniesienia z prochu ziemi przez moc Jahwe.
Ta nadzieja wezwaniem pcha nas ku świętości i wierności Przymierzu. Dążąc do udziału w pierwszym zmartwychwstaniu, polegamy na Jeszua (Jezusie), który pokonał grzech i śmierć. Prawda o anastasis daje pokój w obliczu przemijania i siłę do zachowywania przykazań Bożych każdego dnia.
Powiązane
- Wszystkie 42 wystąpień słowa anastasis — konkordancja G0386
- Biblia interlinearna — czytaj oryginał słowo po słowie
- Słowo z oryginału: nomos (νόμος)
- Słowo z oryginału: hagios (ἅγιος)
- Słowo z oryginału: chara (χαρά)
- Słownik pojęć biblijnych
Zobacz też: Jahwe · Jeszua (Jezus) · Mesjasz (Maszijach) · Apostoł (szaliach) · Celem (צֶלֶם) — obraz Boży i posąg bożka to jedno słowo · Ewangelia Jana
