Chur
H2354 — hebrajskie słowo חוּר (chur), nazwa własna o znaczeniu „Chur" (ang. Hur). W Biblii występuje 15 razy, w 6 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Wyjścia (6×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
15 wersetówJozue uczynił więc, jak mu Mojżesz rozkazał, i stoczył bitwę z Amalekiem. A Mojżesz, Aaron i Chur weszli na szczyt wzgórza.
Ale ręce Mojżesza były ociężałe. Wzięli więc kamień i podłożyli pod niego, i usiadł na nim. A Aaron i Chur podpierali jego ręce, jeden z jednej, drugi z drugiej strony. I jego ręce były stale podniesione aż do zachodu słońca.
A do starszych powiedział: Zostańcie tu, aż wrócimy do was. A oto Aaron i Chur będą z wami. Kto by miał jakąś sprawę, niech idzie do nich.
Oto powołałem po imieniu Besalela, syna Uriego, syna Chura, z pokolenia Judy;
Potem Mojżesz powiedział do synów Izraela: Oto Pan powołał po imieniu Besalela, syna Uriego, syna Chura, z pokolenia Judy;
A Besalel, syn Uriego, syna Chura, z pokolenia Judy, zrobił wszystko, co Pan rozkazał Mojżeszowi;
Oprócz innych zabitych, zabili też królów Midianu: Ewiego, Rekema, Sura, Chura i Rebę – pięciu królów Midianu. Zabili też mieczem Balaama, syna Beora.
I wszystkie miasta na równinie oraz całe królestwo Sichona, króla Amorytów, który królował w Cheszbonie, a którego Mojżesz zabił tak jak książąt Midianu: Ewi, Rekem, Sur, Chur, Reba, książęta Sichona zamieszkali w tej ziemi.
A gdy Azuba umarła, Kaleb pojął sobie za żonę Efratę, która urodziła mu Chura.
Ci byli synami Kaleba, syna Chura, pierworodnego Efraty: Szobal, ojciec Kiriat-Jearima;
Penuel był ojcem Gedora, a Ezer – ojcem Chuszy. To są synowie Chura, pierworodnego Efraty, ojca Betlejema.
A także ołtarz z brązu, który zrobił Besaleel, syn Uriego, syna Chura, znajdował się tam przed przybytkiem Pana. I tam udał się po radę Salomon oraz całe zgromadzenie.