Słowo Hamartia (ἁμαρτία, transliteracja: hamartia) to grecki rzeczownik (numer Stronga: G0266), który w tekście Pism występuje dokładnie 174 razy. Zrozumienie tego kluczowego pojęcia pozwala uchwycić biblijną prawdę o relacji człowieka wobec Boga oraz o naturze ludzkich zboczeń z wyznaczonej przez Stwórcę drogi.
Znaczenie i zakres słowa
W naszym indeksie słownikowym główną glosą przypisaną do pojęcia ἁμαρτία jest słowo „grzech” (174×). Analizując interlinię, widzimy, że nasz przekład oddaje ten rzeczownik w następujących najczęstszych formach: „grzech” (70×), „grzechy” (59×), „grzechów” (16×), „grzechu” (15×) oraz w formie słownej „grzeszyć” (5×).
Chociaż we współczesnym języku potocznym termin ten bywa sprowadzany do bliżej nieokreślonej winy moralnej lub złamania kościelnych nakazów, w biblijnej grece słowo hamartia niesie ze sobą dosłowne znaczenie „chybienia celu”. Przedstawia ono sytuację, w której człowiek schodzi z prostej ścieżki, nie trafia w wyznaczony punkt i traci właściwy kierunek zamierzony przez Stwórcę.
Hamartia w Piśmie
Zapowiedź narodzin Mesjasza ukazuje podstawowy cel Jego przyjścia na świat, którym było wyzwolenie z niewoli chybiania celu.
„I urodzi syna, któremu nadasz imię Jezus. On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów.” — Mt 1,21 (UBG)
Imię Jeszua (Jezus) ściśle wiąże się ze zbawieniem ludzi od stanu, w którym popadli w nieposłuszeństwo i wykroczenia.
Jan Chrzciciel rozpoczął swoją działalność na pustyni, nawołując lud do zmiany myślenia i przyjęcia chrztu.
„Jan chrzcił na pustyni i głosił chrzest pokuty na przebaczenie grzechów.” — Mk 1,4 (UBG)
Słowo hamartia pojawia się tutaj w kontekście odpuszczenia win, co pokazuje, że przebaczenie wymaga szczerego opuszczenia błędnej drogi.
W pieśni prorockiej Zachariasza pojawia się obietnica poznania Bożego ratunku poprzez darowanie win.
„I żeby jego ludowi dać poznać zbawienie przez przebaczenie mu grzechów;” — Łk 1,77 (UBG)
Wyzwolenie oferowane przez Stwórcę, którego imię brzmi Jahwe (PAN), polega na usunięciu ciężaru ludzkich wykroczeń i przywróceniu pełnej relacji z Nim.
Po swoim zmartwychwstaniu Jeszua wyjaśniał uczniom sens Pism oraz konieczność ogłaszania Dobrej Nowiny wszystkim narodom.
„I w jego imieniu ma być głoszona pokuta i przebaczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy.” — Łk 24,47 (UBG)
Głoszenie odpuszczenia win ma charakter uniwersalny, a warunkiem jego doświadczenia pozostaje opamiętanie i zwrot w stronę Bożych przykazań.
Podczas spotkania nad Jordanem Jan Chrzciciel wskazał na Mesjasza, definiując Jego zastępczą rolę.
„A nazajutrz Jan zobaczył Jezusa przychodzącego do niego i powiedział: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.” — J 1,29 (UBG)
Jeszua jako Baranek Boży gładzi hamartia świata, zdejmując z człowieka sprawiedliwy wyrok za zboczenie z właściwej ścieżki.
Apostoł Paweł zestawia ze sobą dwa przeciwstawne skutki ludzkich wyborów i konsekwencje trwania w winie.
„Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć, ale darem łaski Boga jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.” — Rz 6,23 (UBG)
Trwanie w stanie, jaki opisuje słowo hamartia, prowadzi nieuchronnie do śmierci, podczas gdy Boży dar przynosi życie wieczne i nadzieję na zmartwychwstanie.
Przekazując fundamenty wiary wspólnocie w Koryncie, Paweł przypomniał o wypełnieniu Pism w ofierze Mesjasza.
„Najpierw bowiem przekazałem wam to, co i ja otrzymałem, że Chrystus umarł za nasze grzechy, zgodnie z Pismem;” — 1Kor 15,3 (UBG)
Śmierć Chrystusa za nasze winy była przewidziana w Pismach i stanowiła jedyną drogę naprawy tego, co zostało zepsute przez ludzkie chybienie celu.
W swoim pierwszym liście apostoł Jan podaje najbardziej jednoznaczną i ścisłą definicję tego pojęcia.
„Każdy, kto popełnia grzech, przekracza też prawo, ponieważ grzech jest przekroczeniem prawa.” — 1J 3,4 (UBG)
Ten werset stanowi absolutny klucz do zrozumienia biblijnego pojęcia hamartia, wiążąc je bezpośrednio ze złamaniem Bożego Prawa.
Głębia znaczenia
Teologiczna głębia słowa hamartia wynika bezpośrednio z faktu, że oznacza ono dosłownie „chybienie celu”. Aby jednak człowiek mógł wiedzieć, co jest celem, a co chybieniem, musi istnieć absolutny, obiektywny miernik. Miernikiem tym jest Prawo Boże nadane przez Stwórcę, Boga Jahwe. Jak wyraźnie stwierdza apostoł Jan: grzech jest przekroczeniem prawa (1J 3,4).
Z tego powodu bez Prawa Bożego niemożliwe jest zdefiniowanie, czym w ogóle jest hamartia. Gdyby Prawo miało zostać zniesione lub unieważnione, pojęcie grzechu straciłoby rację bytu. Nauka sugerująca, że Prawo już nie obowiązuje wierzących, w rzeczywistości odbiera sens nauce o odkupieniu. Jeszua (Jezus) przyszedł, aby zgładzić grzech (J 1,29) i zbawić swój lud od ich win (Mt 1,21), a nie po to, by usunąć Boży wzorzec sprawiedliwości.
Co to znaczy dla nas
Dla wierzącego, który kieruje się zasadą sola scriptura i stawia Pismo Ponad ludzkimi tradycjami kościelnymi, studium słowa hamartia niesie niezwykle praktyczne wnioski. Prawo Boże — obejmujące między innymi przestrzeganie Sabatu oraz biblijnych świąt — pozostaje aktualnym drogowskazem pokazującym cel, w który mamy trafiać każdego dnia.
Porzucenie ludzkich naleciałości na rzecz wierności Słowu Bożemu pozwala nam unikać chybiania celu i żyć w posłuszeństwie wobec Stwórcy. Zrozumienie powagi słowa hamartia sprawia, że doceniamy doskonałą ofiarę Mesjasza, wyczekując z nadzieją na zmartwychwstanie i pełne odnowienie w Jego Królestwie.
Powiązane
- Wszystkie 174 wystąpień słowa hamartia — konkordancja G0266
- Biblia interlinearna — czytaj oryginał słowo po słowie
- Słowo z oryginału: dikaiosyne (δικαιοσύνη)
- Słowo z oryginału: zoe (ζωή)
- Słowo z oryginału: elpis (ἐλπίς)
- Słownik pojęć biblijnych
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Jahwe · Apostoł (szaliach) · Celem (צֶלֶם) — obraz Boży i posąg bożka to jedno słowo · Jan Chrzciciel · Paweł — znaczenie imienia
