Makijaż i biżuteria same w sobie nie są grzechem według Biblii, jeśli nie wynikają z próżności, pychy lub chęci uwodzenia. Jahwe (PAN) patrzy przede wszystkim na serce człowieka, dlatego Pismo Święte kładzie nacisk na wolność połączoną ze skromnością oraz wewnętrznym pięknem, a nie na skrajny legalizm zabraniający wszelkiego ozdabiania ciała.
Co Piotr nazywa prawdziwą ozdobą człowieka?
W Apostolskich Listach znajdujemy jasne wskazówki dotyczące tego, czym powinno wyróżniać się życie ludzi wierzących. Apostoł Piotr zwraca uwagę na to, gdzie leży prawdziwa wartość i trwałe piękno człowieka, wzywając do przedkładania cnoty nad zewnętrzne ozdoby.
„Niech waszą ozdobą nie będzie to, co zewnętrzne: zaplatanie włosów, obłożenie się złotem lub strojenie w szaty; Lecz ukryty, wewnętrzny człowiek w niezniszczalnej ozdobie łagodności i spokoju ducha, który jest cenny w oczach Boga.” — 1 P 3,3-4 (UBG)
Apostoł Paweł w podobnym duchu pisze do Tymoteusza, podkreślając wagę umiaru, skromności i dobrych uczynków w życiu wierzących kobiet, które pragną podobać się Bogu.
„Podobnie też kobiety niech się zdobią ubiorem przyzwoitym, ze wstydliwością i umiarem, nie z zaplatanymi włosami albo złotem, albo perłami, albo kosztownymi strojami; Lecz dobrymi uczynkami, jak przystoi kobietom, które uznają się za pobożne.” — 1 Tm 2,9-10 (UBG)
Oba te fragmenty nie ustanawiają bezwzględnego zakazu noszenia jakichkolwiek ozdób, lecz przestrzegają przed stawianiem zewnętrznego wyglądu ponad stan duchowy i prawdziwą pobożność.
Czy sama biżuteria i kosmetyki są w Biblii złem?
Pismo Święte ukazuje, że sama obecność biżuterii czy kosmetyków nie jest złem moralnym. Dowodem na to są wydarzenia ze Starego Testamentu, w których kosztowności były przekazywane jako wyraz szacunku i błogosławieństwa. Gdy sługa Abrahama szukał żony dla Izaaka, darował Rebece złote i srebrne klejnoty oraz szaty (Rdz 24,53). Sam Jahwe w księgach prorockich częstokroć posługuje się obrazem oblubienicy przyozdobionej w klejnoty jako metaforą swojej miłości do ludu. Z drugiej strony Biblia ukazuje negatywne przykłady użycia kosmetyków, kiedy stają się one narzędziem manipulacji i bezbożności. Przykładem jest bezbożna królowa Izebel, która pomalowała swoje oczy i przyozdobiła głowę, chcąc wywrzeć wpływ w cyniczny sposób (2 Krl 9,30). Problem nie leżał jednak w samych barwnikach, lecz w jej bezbożnym sercu i pysznej postawie.
Mądrość biblijna wielokrotnie przypomina, że zewnętrzna uroda bez prawdziwej bojaźni Bożej jest pozbawiona wartości. Autor Księgi Przysłów wyraźnie stwierdza, że wdzięk jest złudny, a piękność próżna, natomiast niewiasta, która boi się Jahwe, jest godna chwały (Prz 31,30). Słowo Boże prowadzi nas zatem do wniosku, że kluczem jest motywacja serca: czy dbanie o wygląd wypływa z chęci podobać się Bogu i służyć bliźnim w skromności, czy też z próżności, pychy, wywoływania zazdrości lub chęci uwodzenia? Jeszua (Jezus) nauczał, że to z wnętrza człowieka wywodzą się złe myśli i pragnienia. Zewnętrzne ozdoby są neutralne – to intencja ludzkiego serca nadaje im charakter moralny.
Czy noszenie biżuterii albo makijażu automatycznie jest grzechem?
Pierwszym częstym błędem jest skrajny legalizm, który zakłada, że noszenie jakiejkolwiek biżuterii czy delikatnego makijażu automatycznie czyni człowieka grzesznikiem. Ludzka tradycja kościelna często tworzyła surowe reguły, narzucając wiernym poczucie winy z powodu prostych gestów estetycznych. Biblia jednak nie zabrania piękna ani estetyki; gani jedynie pychę i skupianie całej uwagi na sobie.
Drugim nieporozumieniem jest uznawanie historii Izebel za dowód na to, że każdy makijaż jest dziełem szatana. Pismo ukazuje Izebel jako postać złowrogą z powodu jej bałwochwalstwa, morderstw i pychy, a nie dlatego, że użyła kosmetyków. Przypisywanie grzechu samym substancjom kosmetycznym przysłania właściwy problem, jakim jest zepsucie moralne i brak bojaźni Bożej.
Trzecim błędem jest skrajność w drugą stronę – całkowite lekceważenie zasady skromności w imię wolności w Mesjaszu. Niektórzy uważają, że chrześcijanin może ubierać się i ozdabiać w sposób prowokacyjny lub ostentacyjny, nie zważając na wywoływane zgorszenie. Prawdziwa wolność biblijna zawsze idzie w parze z miłością, odpowiedzialnością i szacunkiem dla innych.
Jakie pytanie zadać sobie przed sięgnięciem po ozdoby?
W codziennym życiu sprawa makijażu i biżuterii sprowadza się do uczciwego zbadania własnego serca przed obliczem Boga. Zanim sięgniesz po ozdoby, warto zadać sobie pytanie o motywację: dlaczego to robię? Czy chcę wyrazić wdzięczność za dar estetyki i zadbać o siebie w skromności, czy też szukam poklasku, akceptacji świata lub próbuję wzbudzić pożądanie?
Rozsądek i dojrzałość duchowa podpowiadają, aby zachować umiar. Ubiór i wygląd zewnętrzny powinny być harmonijnym odzwierciedleniem pokoju i łagodnego ducha, który jest cenny w oczach Jahwe. Modlitwa o czystość intencji oraz prowadzenie przez Ducha Świętego pozwalają cieszyć się wolnością bez wpadania w skrajności legalizmu lub rozwiązłości. Stawiaj zawsze na pierwszym miejscu relację z Jeszua (Jezus) i rozwój cnotliwego charakteru, pamiętając, że trwale zdobi nas to, co ukryte w sercu.
Powiązane
- Czy chrześcijanin musi być wegetarianinem? Biblia o jedzeniu mięsa
- Czy kara śmierci jest zgodna z Biblią?
- Czy służba w wojsku to grzech? Biblia o żołnierzach
- Co Biblia mówi o samotności? Jak ją przeżywać z Bogiem
- Wszystkie pytania i odpowiedzi
Zobacz też: Jahwe · Apostoł (szaliach) · Jeszua (Jezus) · Piotr · Paweł — znaczenie imienia · Izebel — znaczenie imienia
