Barach (בָּרַךְ, translit. varekh) to hebrajski czasownik o numerze Stronga H1288, który w tekście biblijnym występuje dokładnie 330 razy. Słowo to oznacza przede wszystkim „błogosławić” i opisuje relację przekazywania Bożej mocy oraz oddawania chwały Stwórcy. Poznajmy głębokie znaczenie tego pojęcia w Pismach.
Znaczenie i zakres słowa
Hebrajski czasownik barach w słowniku konkordancji ma jedno główne znaczenie: błogosławić (330×). W polskim przekładzie interlinearnym słowo to przybiera najczęściej formy takie jak: błogosławiony (71×), błogosławił (34×), błogosławić (32×), błogosławili (10×) oraz pobłogosławi cię (10×).
Polskie pojęcie błogosławieństwa często kojarzy się z wypowiadaniem życzliwych słów, jednak hebrajskie barach obejmuje znacznie więcej. Przedstawia ono czynny akt, w którym Jahwe (PAN) udziela człowiekowi lub stworzeniu realnej mocy do życia, wzrostu i pomnażania się. Z drugiej strony opisuje także reakcję człowieka, który błogosławi Boga, czyli oddaje Mu cześć i uwielbienie.
Barach w Piśmie
Pierwsze użycie tego słowa widzimy już na początku stwarzania świata, gdy Stwórca obdarza żywe istoty swoją życiodajną siłą.
„Bóg błogosławił je, mówiąc: Bądźcie płodne i rozmnażajcie się, i wypełniajcie wody morskie, a ptactwo niech się rozmnaża na ziemi.” — Rdz 1,22 (UBG)
Ten werset pokazuje, że słowo barach łączy się z przekazaniem potencjału do obfitego rozwoju i wzrostu.
W obietnicy danej Abrahamowi słowo to staje się fundamentem Bożego przymierza z wiernymi.
„A uczynię z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i rozsławię twoje imię, i będziesz błogosławieństwem.” — Rdz 12,2 (UBG)
Tym samym Jahwe czyni patriarchę źródłem pomyślności i Bożej łaski dla wszystkich narodów.
Nawet pogański faraon pod wpływem Bożych plag pragnął otrzymać ten dar.
„Zabierzcie też swoje trzody i bydła, jak żądaliście, i idźcie. Mnie też błogosławcie.” — Wj 12,32 (UBG)
Ukazuje to, że nawet ziemscy władcy uznawali potrzebę otrzymania Bożej przychylności i ochrony.
W przykazaniu o Sabacie słowo to wskazuje na szczególne uświęcenie czasu.
„Pan bowiem przez sześć dni stworzył niebo i ziemię, morze i wszystko, co jest w nich, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan błogosławił dzień szabatu i uświęcił go.” — Wj 20,11 (UBG)
Bóg uświęcił i pobłogosławił siódmy dzień, czyniąc go czasem odpoczynku oraz wiecznej pamiątki dla swojego ludu.
Podczas służby w przybytku kapłan wypowiadał słowa błogosławieństwa nad ludem po złożeniu ofiar.
„Potem Aaron podniósł ręce w stronę ludu i pobłogosławił go, a po złożeniu ofiary za grzech, ofiary całopalnej i ofiary pojednawczej zszedł na dół.” — Kpł 9,22 (UBG)
W ten sposób czynność ta stanowiła widzialny znak Bożej obecności i przychylności Stwórcy.
Kapłańska formuła utrwala obietnicę stałej opieki Boga nad wierzącymi.
„Niech ci błogosławi Pan i niech cię strzeże;” — Lb 6,24 (UBG)
Przez to wypowiedzenie Bóg zapewnia o swojej bezustannej ochronie i życzliwości dla każdego wiernego.
Król Dawid po sprowadzeniu Arki Przymierza powrócił do swego domu, aby przelać tę Bożą łaskę na najbliższych.
„Potem Dawid wrócił, aby pobłogosławić swój dom. I Mikal, córka Saula, wyszła naprzeciw Dawidowi, i powiedziała: O jakże wspaniały był dziś król Izraela, który się obnażył dziś na oczach służących swych sług, tak jak się obnaża jakiś niepoważny człowiek!” — 2Sm 6,20 (UBG)
Wskazuje to, że dbanie o Boże błogosławieństwo odnosi się także do życia rodzinnego i domowego.
Na koniec psalmista wzywa całą swoją istotę do oddania cześć Stwórcy.
„Błogosław, moja duszo, Pana, i całe moje wnętrze – jego święte imię.” — Ps 103,1 (UBG)
W tym miejscu słowo barach opisuje postawę człowieka, który błogosławi Boga i uwielbia Go całym swoim sercem.
Głębia znaczenia
Słowo barach jest pojęciowo spokrewnione z kolanem, co wskazuje na postawę szacunku, zgięcia kolan i pełnej uległości. Głębia tego słowa objawia dwukierunkową relację między Stwórcą a człowiekiem. Gdy Bóg błogosławi człowieka, obdarza go realną mocą, życiem, ochroną i owocnością. Gdy natomiast człowiek błogosławi Boga, nie obdarza Go mocą, lecz odpowiada szczerym uwielbieniem i dziękczynieniem za Jego łaskę.
Wypowiadane błogosławieństwo Aarona kładzie imię Jahwe na lud, włączając wierzących w przestrzeń Bożej świętości, przymierza i wiecznej opieki.
Co to znaczy dla nas
Dla wierzących dzisiaj studium słowa barach przypomina, że prawdziwe błogosławieństwo pochodzi wyłącznie od Jahwe i jest ściśle związane z posłuszeństwem Jego prawu. Zachowywanie Sabatu oraz obchodzenie biblijnych świąt to przyjęcie Bożego uświęcenia, które On ustanowił na wieki. Odnawiając swoje życie w Mesjaszu, którym jest Jeszua (Jezus), wkraczamy w pełnię Bożych obietnic. Nasza żywa nadzieja nie opiera się na ziemskich tradycjach, lecz na obietnicy zmartwychwstania i wiecznego życia. Błogosławiąc Boga każdego dnia całym naszym życiem, uznajemy Jego panowanie i zginamy przed Nim kolana.
Powiązane
- Wszystkie 330 wystąpień słowa barach — konkordancja H1288
- Biblia interlinearna — czytaj oryginał słowo po słowie
- Słowo z oryginału: salach (סָלַח)
- Słowo z oryginału: miszpat (מִשְׁפָּט)
- Słowo z oryginału: tikwa (תִּקְוָה)
- Słownik pojęć biblijnych
Zobacz też: Jahwe · Jeszua (Jezus) · Dawid
