Biblia to nie jedna książka, tylko biblioteka. W przekładzie, z którego korzystamy w tym kursie — Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej — liczy 66 ksiąg spisywanych przez ponad tysiąc lat: kroniki, prawo, poezję, proroctwa, listy. A mimo to trzyma się jednego wątku i jednego autora stojącego za autorami.
Skąd wzięły się te księgi
Część hebrajska, którą Żydzi nazywają Tanach, a chrześcijanie Starym Przymierzem, dzieli się na trzy działy: Prawo (Torę), Proroków i Pisma. Tego samego podziału użył Jeszua, tłumacząc uczniom, że musi się wypełnić wszystko, co napisano o Nim w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach (Łk 24,44). Druga część — Nowe Przymierze — to cztery ewangelie, Dzieje Apostolskie, listy i Apokalipsa.
Kto to napisał? Pismo odpowiada: ludzie, ale nie z własnej inicjatywy.
To przede wszystkim wiedząc, że żadne proroctwo Pisma nie podlega własnemu wykładowi. Nie z ludzkiej bowiem woli przyniesione zostało kiedyś proroctwo, ale święci Boży ludzie przemawiali prowadzeni przez Ducha Świętego.
2 P 1,20-21
Bóg, który wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś do ojców przez proroków; W tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez swego Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego, przez którego też stworzył światy;
Hbr 1,1-2
Stąd słowo natchnienie: Bóg mówił przez konkretnych ludzi, w ich języku i stylu, ale to nie oni wymyślili treść. Dlatego Biblia bywa nazywana Słowem Bożym, choć trzymasz w ręku tekst spisany ludzką ręką.
Do czego Pismo służy
Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości; Aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany.
2 Tm 3,16-17
Zwróć uwagę na listę: nauka, strofowanie, poprawianie, wychowywanie. Biblia nie jest zbiorem ciekawostek historycznych ani poradnikiem na dobre samopoczucie. Ma uczyć, ale też sprzeciwiać się nam, gdy idziemy w złą stronę. Jeśli czytanie Pisma nigdy nas nie koryguje, prawdopodobnie czytamy wybiórczo.
Twoje słowo jest pochodnią dla moich nóg i światłością na mojej ścieżce.
Ps 119,105
Ten obraz jest bardzo praktyczny. Pochodnia nie oświetla całej drogi naraz — oświetla najbliższy krok. Pismo rzadko odpowiada na pytanie „co będzie za dziesięć lat”, za to niemal zawsze odpowiada na pytanie „co zrobić teraz”.
Dlaczego nic nie dokładamy i nic nie ujmujemy
Nie dodawajcie do słowa, które ja wam nakazuję, ani z niego nie ujmujcie, abyście przestrzegali przykazań Pana, waszego Boga, które ja wam nakazuję.
Pwt 4,2
Ta sama zasada wraca na ostatnich stronach Biblii, w ostrzeżeniu dla każdego, kto dołożyłby coś do słów proroctwa albo coś z nich odjął (Ap 22,18-19). Wniosek jest prosty i czasem niewygodny: jeśli jakaś nauka nie ma oparcia w tekście, nie staje się prawdziwa przez to, że jest stara, powszechna albo powtarzana z ambony. Miarą jest to, co napisane. Zasadę tę nazywa się po łacinie sola scriptura — „samo Pismo”.
Nie znaczy to, że mamy odrzucić wszystko, czego nauczyli nas inni. Znaczy, że każdą naukę wolno — i trzeba — sprawdzić w źródle. A źródło się nie starzeje:
Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo naszego Boga trwa na wieki.
Iz 40,8
To zdanie przetrwało wszystkie imperia, które próbowały je usunąć. Warto zacząć czytać je samodzielnie.
Do przemyślenia
- Czy masz w domu Biblię, którą realnie czytasz — czy tylko taką, która stoi na półce?
- Kiedy ostatnio jakiś fragment Pisma skorygował twoje zdanie, zamiast je potwierdzić?
- Które ze swoich przekonań religijnych potrafisz wskazać w tekście, a które znasz tylko „ze słyszenia”?
Zobacz też: Tanach · Jeszua (Jezus) · Dzieje Apostolskie · Nowe przymierze
