nieświęty
H2611 — hebrajskie słowo חָנֵף (cha.Nef), przymiotnik o znaczeniu „nieświęty" (ang. profane). W Biblii występuje 13 razy, w 4 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Hioba (8×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
13 wersetówTakie są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga, i tak zginie nadzieja obłudnika.
On sam będzie moim zbawieniem, bo żaden obłudnik nie przyjdzie przed jego oblicze.
Zgromadzenie obłudników będzie bowiem spustoszone, a ogień strawi namioty przekupstwa.
Prawi zdumieją się nad tym, a niewinny powstanie przeciwko obłudnikowi.
Radość niegodziwych jest krótka, a wesołość obłudnika trwa okamgnienie?
Jaka bowiem jest nadzieja obłudnika, choćby zysk osiągnął, gdy Bóg zabiera mu duszę?
Lecz ludzie obłudnego serca gromadzą gniew, nie wołają, kiedy ich wiąże.
Wraz z obłudnikami, szydercami i pochlebcami zgrzytali na mnie zębami.
Obłudnik ustami niszczy swego bliźniego, a sprawiedliwi bywają wybawieni dzięki wiedzy.
Dlatego Pan nie ucieszy się z jego młodzieńców i nie zlituje się nad jego sierotami i wdowami. Wszyscy bowiem są obłudni i niegodziwi, a każde usta mówią sprośności. Mimo tego wszystkiego jego gniew nie ustał, ale jego ręka jest jeszcze wyciągnięta.
Wyślę go przeciw obłudnemu narodowi, przeciw ludowi mojego gniewu przykażę mu, aby zebrał łup i zdobycz, aby zdeptał go, jak błoto na ulicach.
Grzesznicy na Syjonie zlękli się, strach ogarnął obłudników: Kto z nas może przebywać przy trawiącym ogniu? Kto z nas może przebywać przy wiecznym płomieniu?