Nie, apostoł Piotr nie był pierwszym papieżem w rozumieniu rzymskokatolickiego urzędu monarchicznego i nieomylnego głowy kościoła. Pismo Święte jednoznacznie uczy, że jedynym fundamentem, głową oraz węgielnym kamieniem Zboru jest sam Jeszua (Jezus) Chrystus, natomiast Piotr uważał siebie jedynie za jednego z równych sobie starszych zboru.
Co Jeszua powiedział Piotrowi w Mt 16,18?
Aby zrozumieć, co Pismo Święte mówi na temat roli Piotra, należy przyjrzeć się kluczowym fragmentom Nowego Testamentu. W Ewangelii Mateusza Chrystus wypowiada słowa, które bywają często błędnie interpretowane jako ustanowienie papiestwa:
„Ja ci też mówię, że ty jesteś Piotr, a na tej skale zbuduję mój kościół, a bramy piekła go nie przemogą.” — Mt 16,18 (UBG)
Apostoł Paweł jednoznacznie wyjaśnia, Kto w rzeczywistości stanowi jedyny i nienaruszalny fundament Zboru Boży, na którym opiera się cała struktura wiary:
„Nikt bowiem nie może położyć innego fundamentu niż ten, który jest położony, którym jest Jezus Chrystus.” — 1 Kor 3,11 (UBG)
Sam apostoł Piotr w swoim liście określa własną rolę w zborze, kładąc nacisk na pokorę i przestrzegając przed jakiejkolwiek formą duchowej dominacji czy hierarchicznego panowania:
„Starszych, którzy są wśród was, proszę jako również starszy i świadek cierpień Chrystusa oraz uczestnik chwały, która ma się objawić: Paście stado Boga, które jest wśród was, doglądając go nie z przymusu, ale dobrowolnie, nie dla brudnego zysku, ale z ochotą; I nie jak ci, którzy panują nad dziedzictwem Pana, lecz jako wzór dla stada.” — 1 P 5,1-3 (UBG)
W Dziejach Apostolskich odnajdujemy również wydarzenie, w którym Piotr kategorycznie odrzuca wszelkie gesty hołdu religijnego skierowane w jego stronę przez pogańskiego setnika Korneliusza:
„A gdy Piotr wchodził, Korneliusz wyszedł mu naprzeciw, padł mu do nóg i oddał mu pokłon. Lecz Piotr podniósł go, mówiąc: Wstań, ja też jestem człowiekiem.” — Dz 10,25-26 (UBG)
Na jakim fundamencie zbudowany jest zbór według apostołów?
Koncepcja instytucji papieskiej opiera się na założeniu, że Piotr otrzymał absolutny prymat oraz jurysdykcję nad całym chrześcijaństwem, a jego rzekomy urząd jest przekazywany kolejnym biskupom Rzymu. Jednak głębokie studium Pisma Świętego prowadzi do zupełnie odmiennych wniosków. Natchnione Słowo, które przekazuje nam wolę, jaką objawił Jahwe (PAN), wyraźnie wskazuje, że kościół jest budowany na fundamencie apostołów i proroków, gdzie sam Jeszua (Jezus) Chrystus jest głównym kamieniem węgielnym (Ef 2,20). W tej strukturze wszyscy apostołowie pełnili równorzędne role fundamentu ewangelizacyjnego, a żaden człowiek nie został wyznaczony na ziemskiego monarchę duchowego.
Piotr w swoich własnych pismach nigdy nie przypisywał sobie tytulatury zwierzchnika czy nieomylnego namiestnika. Nazwał siebie po prostu „współstarszym” (1 P 5,1-3) i wzywał przywódców zborów do paśnięcia trzody Bożej bez przymusu i bez panowania nad ludem, który powierzył im Jahwe. Postawa ta kompletnie przeczy koncepcji papieskiego monarchizmu i autorytaryzmu religijnego.
O braku jakiejkolwiek instytucjonalnej nieomylności czy prymatu Piotra świadczą również wydarzenia opisane w Listach Apostolskich. W Antiochii doszło do jawnej konfrontacji, podczas której Paweł publicznie sprzeciwił się Piotrowi z powodu jego nieszczerego zachowania i wycofania się ze wspólnych posiłków z nawróconymi poganami (Ga 2,11). Gdyby Piotr sprawował urząd nieomylnej głowy kościoła, apostoł Paweł nie mógłby wyzwać go publicznie i wykazać mu błędu w postępowaniu niezgodnym z prawdą Ewangelii. Pismo ukazuje Piotra jako gorliwego, lecz omylnego człowieka, zaś jedyną niewzruszoną Skałą i budowniczym Zboru pozostaje Jeszua (Jezus) Chrystus (1 Kor 3,11).
Ponadto historia opisana w Dziejach Apostolskich pokazuje, że Piotr stanowczo sprzeciwiał się stawianiu go na podium czy oddawaniu mu czci. Kiedy Korneliusz padł przed nim na kolana, Piotr natychmiast go podniósł, zabraniając mu takiego zachowania i przypominając, że sam jest tylko człowiekiem (Dz 10,25-26). Przegląd tych faktów dowodzi, że autorzy Nowego Testamentu nie znali pojęcia prymatu piotrowego ani urzędu papieskiego.
Czym różni się Petros od petra w Ewangelii Mateusza?
Wokół postaci apostoła Piotra narosło przez wieki wiele tradycji kościelnych, które często przysłaniają jasne przesłanie Pisma Świętego. Oto najważniejsze z nich:
1. Błędna interpretacja słowa „Skała” w Mt 16,18. Wielu uważa, że Chrystus zbudował swój Kościół na omylnym człowieku – Piotrze. Tymczasem w języku greckim występuje gra słów pomiędzy imieniem Petros (pojedynczy kamień, kamyk) a słowem petra (potężna, nienaruszalna skała). Skałą, na której stoi Zbór, jest wyznana przez Piotra prawda o tym, że Jeszua (Jezus) jest Mesjaszem, a także sam Chrystus, będący jedynym fundamentem (1 Kor 3,11).
2. Przekonanie o nieomylności Piotra i jego następców. Tradycja ludowa i kościelna przypisuje biskupom Rzymu dogmat o nieomylności. Pismo Święte bezkompromisowo obala ten mit, ukazując błędy Piotra – m.in. jego potknięcie w Antiochii, gdzie Paweł musiał zganić go w twarz za hipokryzję (Ga 2,11). Żaden człowiek nie posiada atrybutu nieomylności.
3. Mityczna sukcesja urzędu monarchicznego. Twierdzenie, że Piotr był pierwszym biskupem Rzymu i przekazał władzę nad całym kościołem w sukcesji apostolskiej, jest pojęciem obcym Nowemu Testamentowi. Biblia przedstawia dojrzałą strukturę zborów kierowanych przez lokalnych starszych i biskupów, a nie jednolitą władzę skoncentrowaną w jednym mieście czy w rękach jednego hierarchy.
Komu podlega sumienie wierzącego, jeśli nie instytucji?
Zrozumienie biblijnej prawdy o roli Piotra i jedynym prymacie Chrystusa ma kluczowe znaczenie dla codziennego życia każdego wierzącego. Przede wszystkim uwalnia nas to od konieczności podporządkowywania swojego sumienia ludzkim tradycjom oraz niebiblijnym strukturom religijnym. Słowo Boże wyraźnie uczy zasadą sola scriptura – Pismo jest ostatecznym autorytetem w sprawach wiary i moralności.
W praktyce oznacza to, że Twoim jedynym Pośrednikiem, Arcykapłanem i Głową jest Jeszua (Jezus) Chrystus. Nie musisz szukać ziemskich zastępców Boga ani kierować swoich modlitw do ludzi czy zmarłych apostołów. Każdy wierzący ma bezpośredni dostęp do Ojca przez Chrystusa. Twoim zadaniem jest opierać wiarę wyłącznie na Słowie objawionym przez Jahwe i podążać za Głównym Pasterzem, budując swoje życie na prawdziwej Skale – naukach naszego Zbawiciela.
Powiązane
- Czy Jeszua (Jezus) miał rodzeństwo?
- Jak święcić szabat w praktyce? Przewodnik biblijny
- Czym jest Święto Trąbienia (Jom Terua)?
- Czym jest Święto Przaśników i co oznacza dla chrześcijan?
- Wszystkie pytania i odpowiedzi
Zobacz też: Apostoł (szaliach) · Jeszua (Jezus) · Jahwe · Piotr · Paweł — znaczenie imienia · Korneliusz — znaczenie imienia
