Biblia uczy, że chrześcijanie są zobowiązani do posłuszeństwa władzy świeckiej, ponieważ każdy autorytet pochodzi od Boga Jahwe (PAN), jednak posłuszeństwo to posiada jasne granice. Gdy nakazy rządzących bezpośrednio sprzeciwiają się Przykazaniom Bożym, wierzący musi wybrać posłuszeństwo Stwórcy ponad ludzkie prawo.
Co Rz 13 mówi o poddaniu się władzy?
Apostoł Paweł wyraźnie wyjaśnia porządek ustanowiony przez Boga w kwestii rządzących i instytucji państwowych, wskazując na potrzebę uległości wobec ustanowionego porządku społecznego.
„Każda dusza niech będzie poddana władzom zwierzchnim. Nie ma bowiem władzy innej, jak tylko od Boga, a te władze, które są, zostały ustanowione przez Boga. Tak więc kto się sprzeciwia władzy, sprzeciwia się postanowieniu Boga. Ci zaś, którzy się sprzeciwiają, sami na siebie ściągają potępienie.” — Rz 13,1-2 (UBG)
Posłuszeństwo wierzących nie wynika z bezkrytycznego zachwytu nad każdym władcą, ale z głębokiego szacunku dla Bożego ładu. Podobne pouczenie odnajdujemy w pismach apostoła Piotra, który wskazuje na cel istnienia władzy oraz postawę, jaką powinien odznaczać się każdy naśladowca Mesjasza Jeszua (Jezus).
„Bądźcie więc poddani każdej ludzkiej władzy ze względu na Pana: czy to królowi jako najwyżej postawionemu; Czy to namiestnikom jako przez niego posłanym dla karania złoczyńców i udzielania pochwały tym, którzy dobrze czynią. Taka bowiem jest wola Boga, abyście dobrze czyniąc, zamknęli usta niewiedzy głupich ludzi; Jak ludzie wolni, ale nie jak ci, którzy używają wolności jako zasłony dla zła, lecz jak słudzy Boga. Wszystkich szanujcie, braci miłujcie, Boga się bójcie, króla czcijcie.” — 1 P 2,13-17 (UBG)
Pismo Święte nie stawia jednak władzy ludzkiej na równi z autorytetem Boga. Istnieje nieprzekraczalna granica podporządkowania się państwu, co doskonale widać w postawie apostołów, gdy zakazano im głoszenia ewangelicznej Prawdy.
„Wtedy Piotr i apostołowie odpowiedzieli: Bardziej trzeba słuchać Boga niż ludzi.” — Dz 5,29 (UBG)
Również na kartach Starego Testamentu widzimy przejmujący przykład bezwzględnej wierności Stwórcy, gdy trzej młodzi Hebrajczycy – Szadrak, Meszak i Abed-Nego – odmówili oddania pokłonu złotemu posągowi wzniesionemu przez króla Nabuchodonozora.
„Szadrak, Meszak i Abed-Nego odpowiedzieli królowi: Nabuchodonozorze, my się nie martwimy tym, co odpowiedzieć. Nasz Bóg, którego chwalimy, może nas wyrwać z pieca rozpalonego ogniem i z twojej ręki. Czy wyrwie nas, królu; Czy nie wyrwie, niech ci będzie wiadomo, królu, że nie będziemy chwalić twoich bogów ani nie oddamy pokłonu złotemu posągowi, który wystawiłeś.” — Dn 3,16-18 (UBG)
Gdzie kończy się obowiązek posłuszeństwa państwu?
Apostołowie oraz prorocy starotestamentowi jasno wyznaczyli granicę chrześcijańskiego podporządkowania się państwu. Władza ziemska jest autorytetem delegowanym. Oznacza to, że rządzący nie posiadają absolutnej suwerenności, lecz sami odpowiadają przed Stwórcą, który kieruje sercami królów jak strumieniami wód (Prz 21,1). Obowiązkiem wierzącego jest przestrzeganie sprawiedliwych praw cywilnych, płacenie podatków, szanowanie urzędników oraz modlitwa za sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić ciche i spokojne życie we wszelkiej pobożności i czystości (1 Tm 2,1-2). Modlitwa za rządzących nie oznacza jednak aprobaty dla ich bezbożnych praw czy grzesznych decyzji.
Gdy państwo wymaga od człowieka czegoś, co Bóg kategorycznie zabrania, albo zabrania tego, co Jahwe nakazuje, zasada posłuszeństwa ulega zawieszeniu w tym konkretnym punkcie. Przykładem mogą być chociażby położne w Egipcie, które sprzeciwiły się nakazowi faraona i nie zabijały noworodków męskich, czy apostołowie głoszący Słowo wbrew zakazom Sanhedrynu. Sprzeciw chrześcijanina wobec bezbożnego nakazu władzy nie jest przejawem politycznej rebelii ani anarchii, lecz wynikiem wyższego posłuszeństwa wobec Najwyższego Sędziego. Warto zauważyć, że nawet oddając życie za wierność Bogu, trzej młodzieńcy w Babilonie odezwali się do króla z szacunkiem, lecz bez ustępliwości w kwestii Wiary.
Czy chrześcijanin ma wykonać każde polecenie władzy?
Pierwszym powszechnym błędem jest pogląd o tak zwanym ślepym posłuszeństwie. Niektórzy błędnie twierdzą, że skoro każda władza pochodzi od Boga, to chrześcijanin ma obowiązek bezdyskusyjnie wykonać każde polecenie rządu, nawet jeśli zmusza go ono do kłamstwa, kradzieży, niesprawiedliwości czy udziału w przelewie krwi. Taki pogląd jest całkowicie niezgodny z Pismem Świętym. Słowo Boże wyraźnie stawia wolę Stwórcy ponad ludzkimi dekretami. Jeśli prawo państwowe zmusza do łamania Przykazań Bożych, posłuszeństwo ludziom staje się grzechem przeciwko Bogu.
Drugim nieporozumieniem jest postawa odwrotna – skrajny anarchizm religijny, polegający na odrzucaniu każdego państwowego autorytetu pod pretekstem, że chrześcijanin podlega tylko Bogu. Niektórzy uważają, że mogą ignorować prawa drogowe, odmawiać płacenia podatków czy szydzić z urzędników państwowych. Słowo Boże stanowczo potępia taką postawę. Rządzący są nazywani sługami Boga do wymierzania sprawiedliwości i utrzymywania porządku społecznego. Odmawianie posłuszeństwa w kwestiach neutralnych moralnie jest buntem przeciwko samemu Bogu, który ten porządek ustanowił.
Trzecim błędem jest mylenie sprzeciwu sumienia z wywoływaniem rewolucji politycznej. Wierzący są powołani do zachowywania Bożego Prawa i świadczenia o Prawdzie, a nie do stosowania przemocy czy obalania rządów pod sztandarem religijnym. Pismo ukazuje, że chrześcijanie znosili prześladowania i godzili się na konsekwencje swojego posłuszeństwa Bogu, nie sięgając po broń ani po metody tego świata.
Jak być dobrym obywatelem i nie złamać Bożego prawa?
W codziennym życiu chrześcijanin powinien odznaczać się wzorową obywatelską postawą. Oznacza to rzetelne płacenie podatków, przestrzeganie przepisów prawa cywilnego oraz dbanie o dobro wspólne społeczności. Każdego dnia powinniśmy zanosić dziękczynienia i prośby za królów oraz wszystkich sprawujących władzę (1 Tm 2,1-2), prosząc Boga o mądrość dla nich oraz o pokój i wolność głoszenia Ewangelii.
Jeśli jednak staniesz w obliczu sytuacji, w której prawo ludzkie wymaga od Ciebie złamania Przykazań Bożych – na przykład nakazuje ci kłamać, dokonywać czynów niemoralnych lub wypowiedzieć się przeciwko Prawdzie Słowa Bożego – twoja odpowiedź musi być jednoznaczna. Należy postawić wiarę i posłuszeństwo Jahwe na pierwszym miejscu, przyjmując ewentualne konsekwencje z godnością i zaufaniem do Stwórcy. Pamiętaj, że Mesjasz Jeszua (Jezus) jest Królem królów i Panem panujących, a wszystkie królestwa ziemskie są tylko doczesne.
Powiązane pytania
- Co Biblia mówi o wojnie? Czy będzie pokój na ziemi
- Co Biblia mówi o cudzoziemcach i przybyszach?
- Co Biblia mówi o niewolnictwie? Czy Biblia je popiera
- Co Biblia mówi o roli kobiety?
- Wszystkie pytania i odpowiedzi
Zobacz też: Jahwe · Apostoł (szaliach) · Jeszua (Jezus) · Mesjasz (Maszijach) · Szadrak · Paweł — znaczenie imienia
