Biblia opisuje koniec świata nie jako bezprzyczynową zagładę, lecz jako zaplanowany przez Boga proces sądu i odnowy stworzenia, poprzedzony jasnymi znakami przestrzegającymi ludzkość. Jeszua (Jezus) wyjaśnił, że chociaż narody doświadczą wojen, głodu i fałszywych nauk, wydarzenia te są dopiero początkiem boleści, a pełny koniec nadejdzie po ogłoszeniu ewangelii wszystkim narodom.
Czy wojny i kataklizmy oznaczają już koniec świata?
Gdy uczniowie pytali Mesjasza o znaki Jego przyjścia oraz końca wieków, Jeszua (Jezus) przestrzegał ich przede wszystkim przed zwiedzeniem i fałszywymi prorokami. Wyjaśnił, że kataklizmy i konflikty na skalę światową nie oznaczają jeszcze natychmiastowego finału, lecz stanowią wstęp do wydarzeń ostatecznych.
„Usłyszycie też o wojnach i pogłoski o wojnach. Uważajcie, abyście się nie trwożyli. Wszystko to bowiem musi się stać, ale to jeszcze nie koniec. Powstanie bowiem naród przeciwko narodowi i królestwo przeciwko królestwu i będzie głód, zaraza i trzęsienia ziemi miejscami. Lecz to wszystko jest początkiem boleści.” — Mt 24,6-8 (UBG)
Kluczowym elementem Bożego harmonogramu jest uniwersalne ogłoszenie Dobrej Nowiny. Boży plan zakłada, że prawda o Królestwie Jahwe (PAN) dotrze do każdego zakątka ziemi, aby żaden człowiek nie pozostał bez świadectwa i możliwości upamiętania.
„A ta ewangelia królestwa będzie głoszona po całym świecie na świadectwo wszystkim narodom. I wtedy przyjdzie koniec.” — Mt 24,14 (UBG)
Apostoł Paweł uzupełnia ten obraz o szczegółowy opis moralnego upadku społeczeństwa w czasach ostatecznych. Wskazuje, że kryzys nie dotknie jedynie sfery politycznej czy przyrodniczej, ale przede wszystkim ludzkie serca i postawy etyczne.
„A to wiedz, że w ostatecznych dniach nastaną trudne czasy. Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, chełpliwi, pyszni, bluźniący, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, bezbożni; Bez naturalnej miłości, niedotrzymujący słowa, oszczercy, niepowściągliwi, okrutni, niemiłujący dobrych; Zdrajcy, porywczy, nadęci, miłujący bardziej rozkosze niż Boga; Przybierający pozór pobożności, ale wyrzekający się jej mocy. Takich ludzi unikaj.” — 2 Tm 3,1-5 (UBG)
Co oznacza określenie „początek boleści”?
Pismo Święte wyraźnie rozróżnia między symptomami zapowiadającymi koniec a samym momentem zamknięcia obecnego wieku. Wskazane przez Chrystusa wojny, epidemie, głód oraz zamieszanie religijne zostały nazwane początkiem boleści. Terminu tego używano w kontekście bólów porodowych, które wraz z upływem czasu stają się częstsze i bardziej intensywne. Nie powinny one jednak prowadzić wierzących do paraliżującego lęku ani ucieczki od odpowiedzialności. Wręcz przeciwnie, Jeszua wzywał do zachowania spokojnej wiary i postawy oczekiwania, wskazując, że gdy te rzeczy zaczną się dziać, wierzący mają podnieść głowy, gdyż przybliża się ich odkupienie (Łk 21,28).
Jednym z najważniejszych pouczeń dotyczących czasów ostatecznych jest absolutna potajemność dokładnego momentu powrotu Mesjasza. Żaden człowiek, anioł, ani żaden ziemski system nie posiada wiedzy o precyzyjnej dacie tego wydarzenia (Mt 24,36). Dzień Jahwe nadejdzie niespodziewanie, jak złodziej w nocy, przynosząc radykalny sąd nad grzechem i przemianę dotychczasowej struktury świata (2 P 3,10). Zamiast spekulacji kalendarzowych, Pismo kładzie nacisk na duchową czujność oraz wierność w codziennym życiu.
Czy da się wyliczyć datę powrotu Mesjasza?
Wokół tematu końca świata wyrosło wiele błędnych przekonań, które odbiegają od nauk Sola Scriptura. Jednym z najbardziej rozpowszechnionych błędów jest próba wyznaczania dokładnych dat, roku czy miesięcy powrotu Chrystusa. Wiele grup na przestrzeni wieków tworzyło skomplikowane wyliczenia, zapominając o jednoznacznych słowach Mesjasza, że o tym dniu i godzinie nikt nie wie (Mt 24,36). Każde ustalanie terminów jest sprzeczne z wolą Bożą i prowadzi jedynie do rozczarowania oraz osłabienia wiary.
Drugim nieporozumieniem jest utożsamianie końca świata z całkowitą, wieczną nicością i zniszczeniem wszelkiego bytu. Biblia uczy, że Dzień Pański nie jest unicestwieniem materii, lecz jej oczyszczeniem przez ogień sądu i odnowieniem stworzenia (2 P 3,10). Bóg nie porzuca swojego dzieła, lecz uwalnia je od skażenia grzechem i śmiercią, ustanawiając nowe niebo i nową ziemię.
Trzecim błędem jest uleganie panice i skupianie się na budowaniu materialnych schronów czy gromadzeniu zapasów zamiast na pracy duchowej. Pismo Święte nigdzie nie nakazuje wierzącym ucieczki od społeczeństwa ani gromadzenia dóbr na czarne godziny czasów ostatecznych. Głównym zadaniem Kościoła i każdego wierzącego pozostaje czujność, zachowanie czystości wiary oraz aktywne głoszenie ewangelii aż do samego końca.
Jak żyć, znając znaki czasów ostatecznych?
Zrozumienie biblijnego przesłania o czasach ostatecznych ma prowadzić do konkretnych postaw życiowych, a nie do bierności czy strachu. Oto jak Słowo Boże wzywa nas do reagowania na znaki czasów:
1. Bądź czujny i trwaj w Prawdzie: Codziennie weryfikuj nauczania z Pismem Świętym. W czasach powszechnego zwiedzenia i relatywizmu moralnego jedynie stałe zakorzenienie w Słowie Bożym chroni przed oszustwem.
2. Prowadź święte i pobożne życie: Wiedza o nadchodzącym sądzie Bożym powinna motywować do porzucenia grzechu, wyznania win przed Bogiem i prowadzenia życia zgodnego z Jego przykazaniami.
3. Zaangażuj się w głoszenie ewangelii: Skoro koniec nadejdzie wtedy, gdy Ewangelia o Królestwie dotrze do wszystkich narodów (Mt 24,14), każdy wierzący jest wezwany do dzielenia się prawdą o Jeszua (Jezusie) w swoim środowisku.
4. Zachowaj pokój serca: Pamiętaj, że wydarzenia ostateczne są pod całkowitą kontrolą Wszechmogącego Boga. Zamiast ulegać panice, podnieś głowę i ufaj obietnicom Jahwe, wiedząc, że Jego Królestwo zwycięży.
Powiązane pytania
- Co Biblia mówi o powtórnym przyjściu Jeszui (Jezusa)?
- Kim jest antychryst według Biblii?
- Czym jest tysiącletnie królestwo z Apokalipsy?
- Czym jest pochwycenie kościoła i kiedy nastąpi?
- Wszystkie pytania i odpowiedzi
Zobacz też: Jeszua (Jezus) · Jahwe · Apostoł (szaliach) · Ewangelia (besora) · Paweł — znaczenie imienia
