Urim (אוּרִים, H0224) występuje w Piśmie osiem razy, Tummim (תֻּמִּים, H8550) pięć. To bardzo mało, a jeszcze mniej znaczy to, co w tych wystąpieniach da się znaleźć. Wszystkie razem mieszczą się w kilku wersetach i żaden z nich nie odpowiada na najczęściej zadawane pytanie o te przedmioty — jak wyglądały i jak działały.
Gdzie się pojawiają
Włożysz też do pektorału wyrokowania Urim i Tummim, które będą na sercu Aarona, gdy będzie wchodził przed Pana. I Aaron nieustannie będzie nosił na sercu przed Panem sąd synów Izraela.
Wj 28,30
Pierwsze wystąpienie jest zarazem najbardziej zaskakujące, jeśli czytać je w kontekście całego rozdziału. Wj 28 to ciąg instrukcji wykonawczych: uczynisz efod, uczynisz pektorał, uczynisz tunikę. Przy Urim i Tummim polecenie brzmi inaczej — włożysz je do pektorału. Nie ma nakazu ich sporządzenia, nie ma materiału, nie ma wymiarów. Tekst zakłada, że czytelnik wie, o czym mowa.
Włożył też na niego pektorał i do pektorału włożył Urim i Tummim.
Kpł 8,8
Wykonanie polecenia jest odnotowane równie krótko: Mojżesz włożył pektorał, a do pektorału Urim i Tummim. Znów bez opisu, bez liczby przedmiotów, bez wskazania, skąd je wzięto.
Będzie on stawał przed kapłanem Eleazarem, aby ten za niego radził się przed Panem za pośrednictwem sądu Urim. Na jego rozkaz będą wychodzić i na jego rozkaz będą wchodzić – on, a z nim wszyscy synowie Izraela, całe zgromadzenie.
Lb 27,21
Przy przekazaniu władzy Jozuemu pojawia się sposób korzystania: ma stawać przed kapłanem Eleazarem, aby ten radził się za niego za pośrednictwem sądu Urim. Interlinia potwierdza, że stoi tu ten sam rzeczownik. Wynik ma skutki wojskowe — na rozkaz będą wychodzić i wchodzić.
A o Lewim powiedział: Niech twoje Tummim i Urim będą przy twoim świętym, którego doświadczyłeś w Massa, z którym spierałeś się u wód Meriba;
Pwt 33,8
W błogosławieństwie Mojżesza Tummim i Urim zostają związane z Lewim, a właściwie ze świętym Boga, doświadczonym w Massa. Kolejność nazw jest tu odwrócona wobec Wj 28,30.
Kiedy przestały działać
I Saul radził się Pana, lecz Pan mu nie odpowiedział ani przez sny, ani przez Urim, ani przez proroków.
1Sm 28,6
To jedyne miejsce, gdzie tekst mówi o braku odpowiedzi. Saul radził się i nie otrzymał odpowiedzi ani przez sny, ani przez Urim, ani przez proroków. Wymienione są trzy kanały, wszystkie milczą. Tekst nie tłumaczy, na czym polegało milczenie — czy przedmiot nie zadziałał, czy odpowiedzi nie było.
I Tirszata zakazał im spożywać z rzeczy najświętszych, dopóki nie powstanie kapłan z Urim i z Tummim.
Ezd 2,63
Tirszata zakazał im spożywać z pokarmów najświętszych, dopóki nie pojawi się kapłan z Urim i Tummim.
Ne 7,65
Po powrocie z wygnania Urim i Tummim już nie ma. Obie księgi zapisują to samo rozstrzygnięcie: osoby o niepotwierdzonym rodowodzie kapłańskim nie mogą jeść z rzeczy najświętszych, dopóki nie pojawi się kapłan z Urim i Tummim. Warunek został postawiony i — w zakresie tego, co odnotowuje Pismo — nigdy nie został spełniony.
Czego tekst nie mówi, a mówić się przywykło
Trzeba to powiedzieć wprost, bo jest to sedno tego hasła. Pismo nie podaje, z czego Urim i Tummim były zrobione. Nie podaje ich liczby ani kształtu. Nie mówi, czy były to kamienie, tabliczki, czy coś jeszcze innego. Nie opisuje, w jaki sposób z ich użyciem uzyskiwano odpowiedź, ani czy odpowiedź mogła brzmieć inaczej niż tak albo nie. Nie mówi, kto je wykonał i skąd się wzięły. Nie mówi wreszcie, kiedy i dlaczego przestały być dostępne.
To bardzo długa lista milczenia jak na przedmiot, o którym w opracowaniach pisze się z dużą pewnością. Krążą opisy świecących kamieni, liter układających się w słowa i systemów losowania. Żaden z nich nie pochodzi z Pisma. Można je odnotować jako świadectwo późniejszych wyobrażeń, ale kto opiera na nich wniosek, opiera go na materiale, którego Pismo nie potwierdza.
Warto natomiast zauważyć, co tekst mówi mimo tego milczenia. Urim i Tummim leżą na sercu arcykapłana, gdy ten wchodzi przed Boga, a Wj 28,30 nazywa to noszeniem sądu synów Izraela. Sprawa Izraela jest więc noszona przed Boga przez konkretnego człowieka, w konkretnym miejscu — i to jest jedyna treść, o której Pismo mówi tu jasno.
Zobacz też: Tekst interlinearny · Massa (מַשָּׂא) — „brzemię” jako gatunek wyroczni prorockiej · Saul · Mojżesz — znaczenie imienia
