Przejdź do treści
Za darmo, bez reklam i opłat.Poznaj misję
Odkryjbiblie.pl
Kurs: Życie według przykazań

Lekcja 8: Nie cudzołóż — wierność, która czegoś strzeże

Siódme przykazanie broni przymierza dwojga ludzi. Lekcja 8 kursu o przykazaniach: co chroni wierność, dlaczego zaczyna się w sercu i co Jeszua zrobił z winą.

Kamil Sasuła
1 sierpnia 2026 · 3 min czytania
Lekcja 8: Nie cudzołóż — wierność, która czegoś strzeże
Wielkość pisma
Wielkość pisma: 100%

Siódme przykazanie jest zwykle czytane jako zakaz. Warto zapytać najpierw, czego broni — bo bez tego cała reszta brzmi jak arbitralne ograniczenie.

Nie będziesz cudzołożył.

Wj 20,14

Przymierze, a nie umowa

Dlatego opuści mężczyzna swojego ojca i swoją matkę i połączy się ze swoją żoną, i będą jednym ciałem.

Rdz 2,24

Jeszua sięgnął dokładnie po ten fragment, gdy pytano Go o rozwód, i wyciągnął z niego wniosek o trwałości (Mt 19,4-6). Ale najmocniejsze zdanie o tym, kto jeszcze jest stroną małżeństwa, pada u Malachiasza:

Wy jednak mówicie: Dlaczego? Dlatego że Pan jest świadkiem między tobą a żoną twojej młodości, którą zdradziłeś. Ona przecież jest twoją towarzyszką i żoną twego przymierza. Czy nie uczynił jednej, choć mu jeszcze zostało ducha? A czemu jedną? Aby szukał potomstwa Bożego. Tak więc strzeżcie swego ducha i niech nikt nie postępuje zdradliwie z żoną swojej młodości. Mówi bowiem Pan, Bóg Izraela, że nienawidzi oddalania, gdyż ten, kto to robi, okrywa swoim płaszczem okrucieństwo, mówi Pan zastępów. Tak więc strzeżcie swego ducha i nie postępujcie zdradliwie.

Ml 2,14-16

„Pan jest świadkiem między tobą a żoną twojej młodości” — dlatego zdrada nie jest tylko sprawą dwojga ludzi. Przykazanie chroni coś, co zostało zawarte przy świadku i co ma trwać. Nie chroni abstrakcyjnej czystości, tylko konkretną osobę, której obiecano wierność.

Wierność nie jest ascezą

Warto to powiedzieć wprost, bo Pismo mówi to wprost:

Niech twój zdrój będzie błogosławiony i ciesz się żoną twojej młodości. Niech będzie jak wdzięczna łania i rozkoszna sarna; niech jej piersi zawsze cię nasycają, nieustannie zachwycaj się jej miłością.

Prz 5,18-19

Ten sam zbiór, który zakazuje cudzołóstwa, zachęca do zachwytu we własnym małżeństwie. Autor Listu do Hebrajczyków nazywa małżeństwo godnym czci u wszystkich (Hbr 13,4). Przykazanie nie stoi więc po stronie chłodu — stoi po stronie jednej relacji przeciwko wszystkiemu, co ją rozmontowuje.

Zaczyna się wcześniej niż czyn

Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie będziesz cudzołożył. Lecz ja wam mówię: Każdy, kto patrzy na kobietę, aby jej pożądać, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu.

Mt 5,27-28

Jeszua nie zrównuje spojrzenia z czynem po to, żeby wpędzić kogoś w rozpacz. Pokazuje, gdzie sprawa naprawdę się rozstrzyga — i tym samym, gdzie da się ją jeszcze zatrzymać. Hiob opisał to jako decyzję podjętą z góry, zanim pojawi się okazja:

Zawarłem przymierze ze swoimi oczami; jak mógłbym więc myśleć o pannie?

Hi 31,1

To jest bardzo praktyczne: przymierze z oczami zawiera się wcześniej, na spokojnie, a nie w momencie próby. Paweł mówi o tym samym w kategoriach ucieczki i przynależności — ciało należy do Boga, nie do nas (1 Kor 6,18-20), a uświęcenie polega między innymi na tym, żeby umieć nad sobą panować (1 Tes 4,3-5).

A jeśli już się stało

Ta lekcja nie jest listą wyroków. W tej samej Ewangelii, w której Jeszua zaostrza przykazanie do poziomu myśli, opisana jest scena z kobietą przyłapaną na cudzołóstwie:

A Jezus podniósł się i nie widząc nikogo oprócz tej kobiety, powiedział do niej: Kobieto, gdzież są ci, którzy cię oskarżali? Nikt cię nie potępił? Ona odpowiedziała: Nikt, Panie. A Jezus powiedział do niej: I ja ciebie nie potępiam. Idź i już więcej nie grzesz.

J 8,10-11

Obie połowy tego zdania są równie ważne. „I ja ciebie nie potępiam” nie zostaje odwołane przez „idź i już więcej nie grzesz”, a drugie nie znika za pierwszym. Tak wygląda odpowiedź Boga na tę konkretną winę. Człowiek po takim upadku nie musi odbudowywać się sam — Dawid, którego historia jest w tej sprawie najbardziej znana, prosił o rzecz, której nie da się sobie wypracować:

Stwórz we mnie serce czyste, o Boże, i odnów we mnie ducha prawego.

Ps 51,10

Do przemyślenia

  • Czego konkretnie broni wierność w twojej sytuacji — kto na niej zyskuje, a kto traci, gdy jej zabraknie?
  • Jakie decyzje warto podjąć wcześniej, zanim pojawi się okazja?
  • Czy potrafisz przyjąć oba zdania Jeszui naraz: brak potępienia i wezwanie do zmiany?

Zobacz też: Reszta (szear) — mniejszość, która ocaleje · Jeszua (Jezus) · Przymierze (brit) · Dawid · Paweł — znaczenie imienia

AUTOR

Kamil Sasuła

Kamil Sasuła — badacz i pasjonat Pisma Świętego, twórca serwisu Odkryjbiblie.pl. Od lat zgłębia Biblię u samego źródła: hebrajskie i greckie znaczenia słów, kontekst historyczny oraz odkrycia archeologiczne potwierdzające karty Pisma.

Wszystkie wpisy autora