Szesnasta litera jest dziś niema — piszemy ją, ale jej nie słychać. A jej nazwa znaczy „oko”.
Kształt, nazwa i wymowa
Ajin to ע. Wartość liczbowa 70. Pierwotnie oznaczała gardłowy dźwięk, którego polszczyzna w ogóle nie zna; w większości dzisiejszych wymowy tego dźwięku się nie realizuje, więc ajin — podobnie jak alef z lekcji 1 — działa jak nośnik samogłoski. Piszemy ע, a słyszymy „a”, „e” albo „o”, zależnie od dopisanych znaków.
Nazwa litery to jednocześnie hebrajskie słowo: עַיִן — ajin — oznacza „oko”, a także „źródło” (stąd nazwy miejsc typu En-Gedi, czyli „źródło koźlęcia”).
Oczy Pana są na każdym miejscu, upatrują złych i dobrych.
Prz 15,3
Słowo biblijne: ewed
עֶבֶד — ewed — to „sługa”, „niewolnik”, ale też tytuł honorowy: „sługa Jahwe” to w Piśmie określenie Mojżesza, Dawida i proroków. Izajasz używa go w proroctwie o Kimś, kogo Bóg posyła do narodów:
Oto mój sługa, którego wspieram, mój wybrany, którego sobie upodobała moja dusza. Dałem mu swojego Ducha, on przyniesie narodom sąd.
Iz 42,1
To pierwsza z tak zwanych pieśni o Słudze — fragmentów, które w tym serwisie odnosimy do Jeszui. Zwróć uwagę na kolejność: najpierw „mój sługa”, dopiero potem to, co ma zrobić.
Trzecie słowo: olam
עוֹלָם — olam — tłumaczymy „wieczność”, „na zawsze”, choć dosłownie oznacza czas tak odległy, że nie widać jego końca. Abraham nazywa tym słowem samego Boga:
Abraham zaś zasadził drzewa w Beer-Szebie i wzywał tam imienia Pana, Boga wiecznego.
Rdz 21,33
„Bóg wieczny” to po hebrajsku El olam. To samo słowo wraca w zwrocie „wieczne przymierze” i w formule „na wieki”, którą Pismo dopisuje do obietnic, świąt i praw. Kiedy więc widzisz w polskim tekście „na wieki”, warto sprawdzić, do czego dokładnie się to odnosi — bo hebrajski stawia tam olam nie jako ozdobnik, lecz jako informację o trwałości zobowiązania.
Ajin w Psalmie 119
Szesnasta strofa to Ps 119,121-128. Trzeci jej werset zaczyna się od עֵינַי — ejnaj, „moje oczy”:
Moje oczy słabną, czekając na twoje zbawienie i na słowo twojej sprawiedliwości.
Ps 119,123
Dwa wersety dalej psalmista nazywa siebie tym samym słowem, którym Izajasz nazwał Sługę:
Jestem twoim sługą, daj mi rozum, abym poznał twoje świadectwa.
Ps 119,125
„Jestem twoim sługą, daj mi rozum”. To jedno z najuczciwszych zdań całego psalmu: człowiek nie deklaruje, że rozumie, tylko prosi o zrozumienie — i przedstawia się przy tym nie jako ekspert, lecz jako ewed.
Do przećwiczenia
- Zapisz obok siebie alef א i ajin ע. Obie są dziś nieme — to najczęstsze źródło pomyłek u początkujących.
- Przeczytaj Iz 42,1 i wypisz, co Bóg mówi o Słudze, zanim powie, co Sługa ma zrobić.
- Przeczytaj Ps 119,121-128 i policz, ile razy psalmista nazywa siebie sługą.
Zobacz też: Jahwe · Przymierze (brit) · Izajasz · Abraham · Iz 42,1
