Doszedłeś do ostatniej litery. Zamyka ona alfabet, zamyka Psalm 119 i daje nam słowo, wokół którego kręci się cały ten serwis.
Kształt, nazwa i wymowa
Taw to ת. Czyta się „t”, wartość liczbowa 400 — najwyższa w alfabecie. Nazwa litery znaczy „znak”, „oznaczenie”. I nie jest to tylko nazwa: hebrajskie תָּו — taw — występuje w Piśmie jako zwykły rzeczownik oznaczający znak postawiony na czymś.
Pan powiedział do niego: Przejdź przez środek miasta, przez środek Jerozolimy, i uczyń znak na czołach mężczyzn, którzy wzdychają i lamentują nad wszystkimi obrzydliwościami, jakie popełnia się pośród niej.
Ez 9,4
Polskie „uczyń znak” to w oryginale dosłownie „naznacz taw”. Ostatnia litera alfabetu jest więc jednocześnie słowem oznaczającym znak — pieczęć przynależności, po której rozpoznaje się swoich.
Słowo biblijne: tora
תּוֹרָה — tora — tłumaczymy najczęściej jako „Prawo”, ale to tłumaczenie jest zbyt wąskie. Rdzeń oznacza „wskazywać kierunek”, „pouczać” — stąd prośba horeni, „naucz mnie”, którą poznałeś w lekcji 5. Tora to więc przede wszystkim pouczenie: wskazówka od Kogoś, kto zna drogę, a nie kodeks karny.
Niech ta księga Prawa nie oddala się od twoich ust, ale rozmyślaj o niej we dnie i w nocy, abyś pilnował wypełnienia wszystkiego, co w niej jest napisane. Wtedy bowiem poszczęści się twojej drodze i będzie ci się wiodło.
Joz 1,8
Zwróć uwagę na trzy czynności: nie oddalać od ust, rozmyślać dniem i nocą, wypełniać. Dopiero razem dają obietnicę powodzenia. A prorok Izajasz podaje regułę, która jest dla tego serwisu podstawowa:
Do prawa i do świadectwa! Jeśli nie będą mówić według tego słowa, to w nim nie ma żadnej światłości.
Iz 8,20
„Do prawa i do świadectwa” — czyli: sprawdzaj w tekście. Jeśli jakaś nauka nie zgadza się z tym, co napisane, nie staje się prawdziwa przez to, że jest stara albo powszechna.
Taw w Psalmie 119
Dwudziesta druga i ostatnia strofa to Ps 119,169-176. Otwiera ją תִּקְרַב — tikraw, „niech się zbliży”:
Panie, niech dotrze moje wołanie przed twoje oblicze, daj mi zrozumienie według słowa twego.
Ps 119,169
A pięć wersetów dalej pada słowo z tej lekcji — we-toratcha, „a twoja Tora”:
Panie, pragnę twego zbawienia, a twoje prawo jest moją rozkoszą.
Ps 119,174
Psalm kończy się jednak nie triumfem, lecz zdaniem o zbłąkanej owcy i prośbą „szukaj twego sługi”. Ktoś, kto przeszedł przez cały alfabet, wysławiając Boże Prawo przez 176 wersetów, na końcu przyznaje, że sam z drogi schodzi. To dobre miejsce, żeby zakończyć ten kurs.
Co dalej
Znasz teraz dwadzieścia dwie litery, pięć form końcowych i dwadzieścia dwa słowa, które realnie stoją w tekście Pisma. To nie czyni cię czytelnikiem hebrajskiego — czyni cię kimś, kto potrafi rozpoznać znaki i sprawdzić, co naprawdę stoi w oryginale, zamiast wierzyć na słowo. Następnym krokiem jest nauka samogłosek i próba przeczytania na głos pierwszego wersetu Księgi Rodzaju.
Do przećwiczenia
- Wypisz z pamięci wszystkie dwadzieścia dwie litery po kolei, od prawej do lewej. Sprawdź się z lekcjami.
- Przeczytaj cały Psalm 119 jednym ciągiem, zwracając uwagę na podział na 22 strofy po osiem wersetów.
- Wróć do lekcji 1 i sprawdź, ile z dwudziestu dwóch słów kursu potrafisz odtworzyć bez zaglądania.
