Greckie słowo Koinonia (κοινωνία, translit. koinōnia, numer Stronga G2842) to pojęcie rzeczownikowe o kluczowym znaczeniu dla zrozumienia relacji w Nowym Przymierzu. W tekście natchnionym Pisma Świętego pojawia się ono dokładnie 19 razy. Słowo to oznacza znacznie więcej niż zwykłe towarzyskie spotkanie — wskazuje na głęboki, realny współudział, partnerstwo duchowe oraz wspólnotę życia wierzących w Boga Jahwe (PAN).
Znaczenie i zakres słowa
W biblijnym indeksie oraz naszym przekładzie z języka greckiego słowo to bywa oddawane przede wszystkim jako „społeczność” (13 razy) oraz „uczestnictwo” (19 razy jako glosa słownikowa i 1 raz w tekście). W specyficznych kontekstach tłumaczono je również jako „w społeczności” (1 raz), „wspólnoty” (1 raz) oraz „ofiara” (1 raz), gdy mowa o materialnym wsparciu braci.
Szeroki zakres znaczeniowy pojęcia koinōnia wyraźnie pokazuje, że nie chodzi tu o bierną obecność w jednym pomieszczeniu. Polski termin „społeczność” spłyca czasem ten przekaz, podczas gdy grecki oryginał kładzie nacisk na aktywny, obustronny współudział w darach duchowych, cierpieniach oraz zasobach materialnych.
Koinonia w Piśmie
Prześledźmy wszystkie wystąpienia tego słowa w tekście Nowego Przymierza, aby uchwycić pełny wymiar tego pojęcia.
Pierwsze wystąpienie odnosi się do praktyki pierwotnego zboru w Jerozolimie, gdzie uczniowie trwali we wspólnotowym życiu:
„Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach.” — Dz 2,42 (UBG)
Apostoł Paweł używa tego słowa w kontekście materialnej pomocy dla ubogich, nazywając zbiórkę darów konkretnym uczestnictwem i ofiarą:
„Spodobało się bowiem Macedonii i Achai wspólnie złożyć się na ubogich świętych, którzy są w Jerozolimie.” — Rz 15,26 (UBG)
Fundamentem wszelkiej relacji między wierzącymi jest powołanie nas przez Boga do bliskiej więzi z Jego Synem:
„Wierny jest Bóg, przez którego zostaliście powołani do społeczności jego Syna, Jezusa Chrystusa, naszego Pana.” — 1Kor 1,9 (UBG)
Ta duchowa więź objawia się w sposób szczególny podczas wieczerzy, gdzie kielich i chleb stanowią realny współudział w ciele i krwi Mesjasza, którym jest Jeszua (Jezus):
„Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest wspólnotą krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czy nie jest wspólnotą ciała Chrystusa?” — 1Kor 10,16 (UBG)
W błogosławieństwie apostolskim słowo to oznacza stałe uczestnictwo w łasce i darach Ducha Świętego:
„Pozdrawiają was wszyscy święci.” — 2Kor 13,13 (UBG)
Koinonia to także oficjalne partnerstwo w pracy misyjnej i podanie sobie rąk na znak pełnej jedności w głoszeniu Prawdy:
„I gdy poznali daną mi łaskę, Jakub, Kefas i Jan, którzy są uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawicę na znak wspólnoty, abyśmy my poszli do pogan, a oni do obrzezanych.” — Ga 2,9 (UBG)
List do Filipian ukazuje, że wspólnota w Duchu stanowi motywację do wzajemnej miłości, jednomyślności oraz serdecznego współczucia:
„Jeśli więc jest jakieś pocieszenie w Chrystusie, jeśli jakaś pociecha miłości, jeśli jakaś wspólnota Ducha, jeśli jakieś współczucie i miłosierdzie;” — Flp 2,1 (UBG)
Apostoł Jan podsumowuje, że nasza ziemska społeczność z braćmi ma swój bezpośredni fundament w relacji z Ojcem i Synem:
„To, co widzieliśmy i słyszeliśmy, to wam zwiastujemy, abyście i wy mieli z nami społeczność, a nasza społeczność to społeczność z Ojcem i z jego Synem, Jezusem Chrystusem.” — 1J 1,3 (UBG)
Głębia znaczenia
Analiza zacytowanych wersetów wyraźnie rozwinąć pozwala właściwy kąt teologiczny: biblijna koinonia to wspólnota traktowana jako realny współudział, a nie sama „obecność na nabożeństwie”. W Dziejach Apostolskich (Dz 2,42) widzimy, że pierwsi uczniowie trwali w nauce apostołów, łamaniu chleba i modlitwach, łącząc cześć oddawaną Bogu z dzieleniem codziennego życia.
Użycie tego słowa w kontekście wsparcia finansowego (Rz 15,26) pokazuje, że miłość braterska nie kończy się na słowach, lecz wymaga otwartych rąk i portfeli. Z kolei uczestnictwo w pamiątkowej wieczerzy (1Kor 10,16) przypomina, że będąc połączeni z Mesjaszem Jeszua (Jezus), tworzymy jedno ciało, w którym każdy członek jest odpowiedzialny za pozostałych przed Bogiem Jahwe.
Co to znaczy dla nas
Dla osób pragnących wiernie zachowywać Prawo Boże i biblijny Sabat, studium słowa koinonia przynosi głębokie wyzwanie praktyczne. Przykazania Boże nigdy nie były projektowane dla samotników; Boża prawda realizuje się w żywym wspólnym działaniu.
Nie możemy sprowadzać wiary do biernego wysłuchiwania kazań. Wzorem pierwszych uczniów jesteśmy wezwani do budowania relacji opartych na gościnności, wzajemnej trosce i dzieleniu się dobrą nowiną. Nadzieja na zmartwychwstanie oraz przyjście królestwa Bożego winna pobudzać nas do okazywania realnej, nieudawanej wspólnoty każdego dnia.
Powiązane
- Wszystkie 19 wystąpień słowa koinonia — konkordancja G2842
- Biblia interlinearna — czytaj oryginał słowo po słowie
- Słowo z oryginału: meno (μένω)
- Słowo z oryginału: doxa (δόξα)
- Słowo z oryginału: euangelion (εὐαγγέλιον)
- Słownik pojęć biblijnych
Zobacz też: Sabat · Jahwe · Ofiara (korban) · Apostoł (szaliach) · Jeszua (Jezus) · List do Filipian
